Hoi An, Nha Trang & Dalat

Hey allemaal!  Ik zit momenteel in de 6, 7 of 8 uur durende bus van Dalat naar Ho Chi Minh City (HCMC). Aangezien de rit nog wel even duurt begin ik maar vast met de update.

17-02-2015
Vandaag werden we opgehaald om naar de kookcursus te gaan. Het was een kort ritje naar de markt waar we alle ingrediënten gingen kopen voor de gerechten die we gingen maken. We kregen daarbij ook uitleg over de verschillende kruiden ed. Op de markt was het megadruk en de gids vertelde dat het normaL ook wel druk is maar nu nog drukker ivm met het nieuwe jaar. Een uurtje gingen we met een bootje een stuk varen over de rivier,  jammer genoeg was er niet zoveel te zien. Vervolgens gingen we aan wal waar we rijstemelk konden persen uit rijst.  Hierna gingen we voor een kort tochtje in een klein peddelbootje tot we aankwamem bij de plek waar hrt koken kon beginnen.  Heel relax was de unlimited suply of passion fruit juice! Je draaide je letterlijk om en het glas zat weer vol :D. We hebben eerst verse loempia’s gemaakt met diverse kruiden, sla,  komkomer, worteltjes en garnalemn gerold in rijstpapier.  Daarbi hoort een heerlijke dipsaus van noten,  soort pindasaus maar toch anders.  Het tweede gerecht waren Hoi An Pancakes gemaakt van rijstremelk met lenteuitjes en meegebakken stukjes garnalen,  maar ik de vegetarische versie geprobeerd met tofu. De pancake was super knapperig en moest gevuld worden met tauge en omhuld in rijstpapier en ook weer met sausje worden gegeten.  Mixje van soyasaus,  suiker,  peper,  zout,  chilli pepers en limoensap. Na ondertussen 4 glazen passionfruit juice verder was het tijd voor gerecht 3, een salade met rijstenoedels,  komkommer,  wortel,  sla,  kruiden,  stukjes rundvleea,  tauge en ook weer een lekkere dressing ervoor.  Tot slot was het laatste gerecht pho bo,  een rundvlees noodlesoepje.  Dit kan je overigens op zowat elke hoek van de straat kopen en op kleine plastic krukjes opeten :). Na de cursus ben ik nog even het oude centrum ingegaan en nog wat spulletjes geshopt. Vervolgens, na afscheid genomen te hebben van Jess, vertrok rond 17.30 de nachtbus naar Nha Trang! In de bus heb ik Max ontmoet,  een Duitser,  studerende in Aachen.  Om 5.00 uur werden we uit de bus gezet en hebben we toch nog ff hostel gezocht.  Hier kwamen we Johanna tegen,  ook Duits,  meisje van 18. Wel schattig ze zat te wachten want ze of wilde niet of durfde de slapende medewerker niet wakker te maken :). Wij kwamen overleggend binnen en dus was de man wakker.  Na een beetje vaag verhaal dat we toch echt volle nacht moesten betalen voor die paar uurtjes,  wat we niet wilde.  We checkte in voor de nacht erop en kregen wel al de sleutels dus we zijn naar de dorm gegaan en nog paar uuetjes gepakt.

Ondertussen is de bus net gestopt voor eet en plaspauze,  onderhand was het 21.00 uur dus ik had wel trek.  Je schoenen zitten in stoel onder je dus maar gebruik gemaakt van de slippertjes die ze voor je neerzetten.  Snel een pho bo gegeten en dan opletten dat de bus niet weggaat maar deze keer had ik een chauffeur die goed oplette :). Dus ik zit weer met trui aan,  deken om me heen en gordijntje voor de ijskoude aicro stroom proberen te hangen.  Brrrr

18-02-2015
Na uitgeslapen te hebben zijn we met een groepje naar Pearlvine gegaan,  een water/attractiepark. Max kende nog twee dames, Tarren  en Haley uit Canada, dus met Johanna waren we met 5. Om er te komen moest je eerst met een gondela gaan. Was een mooi uitzicht over het water en het park. Het park was wat prijzig voor wat je kreeg maar wel leuk.  Meerdere glijbanen met matten,  banden of soort van vlot waar je met max 8 tegelijkertijd van de glijbaan kon.  Wij trouwens dat loodzware ding naar boven tillen, bleek dat ie omhooggetakeld kon worden :o.  Wij volgde de rest maar die hadden kleinere voor max 4 personen :p.  Na 2uur had de rest het koud en ja het was fris maar niet zooo koud.  Maar ja om nou in je eentje in het waterpark achter te blijven.  Dus meegegaan naar attractie gedeelte.  Na een vieze lunch van fastfood zijn we in de rodelbaan gegaan die erg mooi wsas,  eind de heuvel op en daar had je al zoefend naar beneden een prachtig uitzicht op het water.  Na nog een paar andere attracties zijn we teug naar het hostel gegaan.  In de avond was het nieuwjaar,  het hele strand zat vol met locals.  Om 12uur was er vuurwerk vanaf twee boten,  dit werd zo snel achter elkaar afgeschoten dat je de kleuren niet goed meer zag door de rook! Hierna is de rest nog gaan stappen maar ik was moe en had er niet echt behoefte aan.
19-02-2015
Vandaag een beetje uitgeslapen maar daarna naar het ontbijtbuffet!  Ik sliep in een hotel met dorm dus had de luxe van een weer waar ontbijtbuffet.  En dat voor een nacht en ontbijt maar voor 7 USD :). Btw de dagen erop was het 18USD ‘ivm de feestdagen’,  alles is duurder hier nu… Maar ja. De ochtend beetje rustig aan gedaan en vervolgens met de bus naar Dalat. Prima ritje met mooie uitzichten! In Dalat ingecheckt en een hapje gaan eten in vegetarisch restaurant. Mega veel keuze en heel goedkoop met gratis jasmijn thee. In de avond ben ik even los van mijn medereizigers een wandeling rond het meer gaan maken.  Mooie avondopname gemaakt van de lichten over het meer.
Trouwens hilarisch hoe bang de Vietnamezen voor water zijn. Ik liep langs de kant van het water op een klein paadje van 20 cm ofzo van het meer want daar lon ik betere foto’s maken en daar was het rustiger. Roept een local wat ik daar doe en of ik niet bang ben en of ik wel kan zwemmen :p.  Naja beter san dat ze me een zetje zouden geven :).  Aan de andere kant van het meer was een kermis mer weer alleen maar locals met kleine attracties en balletjes van blikjes schieten en ballonnen kapot gooien met darts en soort bingo. Etc. Wat spelletjes gedaan en een de meest lelijke knuffel hond ever gewonnen! Daarna ben ik teruggelopen naar het hostel en lekker bedje ingekropen.

20-02-2015
We werden om half 9 opgepikt om te gaan canoyingen.  Google maar canoying Dalat :). Na een kort ritje naar de bossen kregen we onze spullen en klommen we naar beneden.  Hier oefende we met de touwen om vervolgens naar de rivier te gaan. Hier was de eerste ‘glijbaan’. We gleden hier naar beneden door een stroomversnelling,  hobbelend en met stenen.  Ik was zowaar blij met mijn reddingsvest. :p.  Hierna gingen we abseilen van de rotsen.  Btw tussen elke activiteit zit 10-15 minuten lopen en minstens 30 minuten wachten.  Onze groep was 15 personen maar er waren helaas nog vele andere…. Maar goed hierna gingen we in/van een waterval abseilen,  erg cool.  Al gleed ik twee keer uit waar ik daar bungelend aan het touw hing met het water op me neer kletteren. Na deze waterval was het weer een glijbaantje en vervolgens springen van een klif.  Je nam een aanloop van 4/5 meter en sprong dan vanaf de klif van 11 meter het water in.  Vet maar wel spannend,  was gedachten op 0, rennen en vooral niet twijfelen :p. Na een goede lunch gingen we naar de laatste waterval,  ‘the washing machine’. Al het water van de rivier ging hier tussen twee rotsen door dus het was veel en snel stromend water.  Je abseilde  van boven de waterval in en kon even blijven bungelen in de waterstroom voor je in het water plonste. Hierna was het nog een flinke klim terug naar het busje. Het was een leuke dag maar het was wel veel wachten.
In de avond heb ik het Scooteren en de bus voor vandaag geregeld.  Bus ook weer, 20% duurder ivm nieuwjaar omdat zoveel mensen reizen.  Alleen is de bus half leeg!

21-02-2015
Vandaag in me eentje gaan Scooteren.  Wilde betijds vertrekken en had geen zin om met andere steeds te moeten overleggen. Ben eerst naar een pass over de bergen gereden,  mooi uitzicht,  lekkere weggetjes met haarspeldbochten,  andere inhalen,  foto’s maken. Camera is btw half stuk nu… Ging ergens wat drinken en ging in hangmat liggen die aan ene kant aan paal was gehaakt en aan de andere kant aan een Stuk rubber,  denk oude distributieriem. Deze riem zat om de boom heen en brak ineens precies toen ik een selfie wilde maken met zelfontspanner… Ik viel op de grond en de camera ook vanaf de paal en waarschijnlijk precies op de lens want die wil nu niet goed meer in en uit gaan…. En in en uitzoomen werkt helemaal niet meer.  Gelukkig aan het einde van de reis maar toch beetje jammrr… Hierna doorgereden naar watervallen. Weer alleen maar locals daar die aan het chillen waren. Daar tijdje gezeten en toen via wat kleine zandpaadjes teruggereden naar dalat. Daar nog een broodje gegeten, (bahn mi). Nu zit ik dus in de bus nasr HCMC!

Heb volgens Agoda een slaapcapsule geboekt dus ik ben benieuwd! Wel heel handig hoor google,  je boekt een hostel bij Agoda, Hostelworld etc. Je krijgt je bevestigingsmailtje en daaruit wordt automatisch info gehaald.  Je overnachting wordt in je agenda gezet en als je Google maps opent staat de locatie op de map weergegeven.  Je klikt erop en kan route uitstippelen of ze bellen door door te klikken.  Zo staat mijn vlucht ook al op de map weergegeven.  Als je google now hebt krijg je ook nog paar uur van te voren een pop up met de reisopties nasr je locatie.  Ja ja :).

Zo ben weer bij,  het is inmiddels 23.30 en volgens mij zijn we er Bijna dus dat valt mee:)
Morgen HCMC bekijken en waarschijnlijk overmorgen tour naar Mekong Delta.  Dag erna is alweer laatste dagje!

Update Vietnam (natuurlijk :P)

Hey allemaal,
Het is weer eens tijd voor een update van mijn blog!
Ik heb de afgelopen kleine week behoorlijk wat gedaan en meegemaakt dus ik zal eens kijken of ik het allemaal in mooie details kan vertellen :)

10-02-2014 (vervolg)
Ik ben na mijn vorige blog met de gehuurde scooter naar Phong Nha gereden. Ik ben overigens niet naar de Phong Nha Cave en de Paradise Cave geweest wat eerst wel het plan was, maar naar verschillende andere grotten, waarover later meer.
De weg vanuit Dong Hoi naar Phong Nha was over de Highway, maar het is geen snelweg zoals bij ons in Nederland, meer een 80 km weg buiten de stad. Dus daar kon je prima doorrijden met je scooter en een 60 km/u was een mooie cruise snelheid (al kan de scooter 90 km/u). Om mijn snelheid te weten moest ik btw wel een app downloaden op mijn mobiel want de kilometerteller deed het (zoals bij wel meer scooters) niet. Dit doen ze overigens zodat ze de scooters kunnen doorverkopen met een lagere kilometerstand :P. Maar goed ik ben daar met wat kleine fotostops met mijn grote rugzak achterop naar toe gereden en wilde verblijven in Easy Tiger Hostel. Ik had in de bus gemaild en ze hadden teruggemaild dat er plek was, ik had die ochtend nog bevestigd maar helaas was dat al te laat en moest ik naar een andere plek op zoek. Ik ben naar Phong Pha Backpackers Hostel gegaan, prima plekje, alleen weg grote dorm met 22 bedden (en maar 2 douche/toiletten). Hierna heb ik wel bij Easy Tiger wat mooie tips kunnen krijgen over de omgeving en ben ik gaan rondrijden. Eerst langs wat mooie groene rijstvelden en daarna een modderpad op, tussen de locals door, langs de ‘cold beer bar’ naar de Eco Farm in the middle of nowwhere! Een paar hangmatten onder een overkoepeling (zie foto van mij liggend in de hangmat :) ) en een uitzicht op een rivier. Daar heb ik om 16.30 maar eens wat gelunched, al duurde het 45 min. voordat er wat rijst en groente klaar was maar ach het uitzicht was prima om even te wachten :). Hier heb ik overigens Claire ontmoet, een vrouw van 37, die een aantal maanden aan het rondreizen is door Azie. Het bleek dat ze dezelfde tocht ging doen de volgende dag, straks meer daarover.
In ieder geval het uitzicht daar was dus prachtig, heerlijk off the beaten tracks! Het toiltet was overigens een gat gegraven in de grond met wat plankjes eromheen en dan een gat overgehouden. Daaromheen wat zeil gespannen en voila, een wc :P. Na de lunch werd het langzaam donkerder dus ben ik terug gaan rijden en werd ik wat minder blij van de kinderen die ik tegenkwam. Waar ik eerder kinderen tegen kwam die high fivend het leuk vinden dat ze toeristen zien, gingen deze kinderen midden op de weg staan om mij te blokkeren en wilde ze geld hebben. Toen ik om ze heen manouvreerde begon er eentje met modder te gooien! Later hoorde ik van Claire dat de kinderen ook hadden ‘omsingeld’ en er eentje haar geslagen had. Bij weer andere waren kinderen gewoon achterop de fiets gesprongen. Beetje jammer dus dat ze verpest worden door de toeristen (en de ouders?). Nadat ik verderop getankt had, heb ik nog een roadkill meegemaakt. Een local reed vrij hard voorbij en raakte een hond. De bestuurder stopte, keek naar zijn scooter en reed verder. De hond daarintegen hinkelde, huilde van de pijn en 30 sec. later ging hij liggen, weer 30 sec. later was ie dood. Best een bizar ‘schouwspel’ om te zien. De hond werd vervolgens door een local meegenomen naar hun huis, ik denk dat het het diner werd….Hierna ben ik verder teruggereden naar mijn hostel en heb ik samen met Claire een hapje gegeten voordat ik lekker me bedje inkroop!

11-02-2015
Na een helaas wat onrustige nacht moest ik vroeg opstaan want ik had rond 7.00 al een pick up vanaf het hotel voor de Tu Lan 1 day tour (je kan ook tot 4 dagen een trekking doen maar dat werd wel erg duur). We zijn eerst zo’n 80 km naar het Noorden gereden waar hun ‘office’ was. Een hutje in de middle of nowwhere. Hier moest je betalen voor de tocht bij een vrouwtje met laptop en een bordje cassier (ja duidelijker kan niet :P) en vervolgens konden we onze spullen pakken voor de trekking. Ze waren een beetje ondduidelijk over of we wel of niet en wat precies wanneer nat zou worden maar uiteindelijk bleek het toch het handigst de schoenen te gebruiken van de organisatie zelf.
Even later vertrokken we over een soort van weiland, tussen de buffalo’s en vertelde de gids wat weetjes over de omgeving. Zoals dat er floating houses zijn omdat in het regenseizoen het water wel 20 meter kan stijgen (alles waar we daar liepen was dan dus weg). En wel intressant weetje dat de koeien echt voor de melk en uiteindelijk vlees zijn maar dat buffalo’s als familieleden worden gezien. Ze helpen op het land en helpen het sjouwen van zware spullen dus ze worden na overlijden ook begraven in een graf net als familieleden. Na een uurtje wandelen langs de velden en de rivier moesten we door de rivier oversteken om bij de eerste grote te komen, de rat cave. Ow overigens moesten we de hele tijd onze reddingsvesten meenemen…zometeen volgt waarom…
In de grot kregen we handschoenen, een helm en een lamp en klommen we naar beneden. Je klom echt tussen de rotsen, de stalagmieten en tieten door. Dus een totaal niet toeristische grot, niet met hotuen planken om op te lopen of verlichting in allerlei kleurtjes. Gewoon zelf klauteren op, om en tussen de rotsen!. Na deze grot zijn we weer door de rivier de jungle ingegaan. Over een bergje op weg naar een volgende grot. Ondertussen vertelde de gids wat dingen over de omgeving en kon je ook vragen stellen.
De jungle zelf was wel echt klimmen tussen en over de rotsen, het was wel een pad maar eentje die alleen door de tocht en de locals gebruikt wordt :).
In de tweede grot moest je met een ladder naar beneden klimmen (30 meter) en daar hebben we nog wat speciale dingen bekeken zoals grotparels. Deze worden gevormd in soort van kommetjes in de rotsen en door de druppels en de rollingen rond een zandroller worden het langzaam knikkers tot de grote van tennisballen (zie foto’s). Hierna heb ik een vette foto gemaakt. Twee van ons klommen met de gids een stuk omhoog over de rotsen naar een hoger punt. De andere schenen meet hun zaklampen rond om de omgeving te verlichten. De foto staat tussen de de foto’s op de fotopagina. Vervolgens moesten we een stukje in de grot zwemmen, iedereen ging in kleren, maar ik had echt geen zin om de rest van de middag in een natte broek te lopen, dus ik ben in mijn boxer gegaan :) :P. Het was max. 5 minuten zwemmen in een beetje koud water en daarvoor hadden we dus de hele dag de reddingsvesten meegenomen…. Je zou denken dat het oversteken in een grote stad, het openbaar vervoer, racend tussen de scooters ed. een stuk gevaarlijker is. Kennelijk denken ze er hier heel anders over want een stukje zwemmen, tsja dat moet echt met een reddingsvest.. Maar goed! Los van het reddingsvest was het erg vet om een stukje te zwemmen in een grot op weg naar de uitgang! Hier was een prachtige valei met een watervalletje (zie foto lunchplekje). Hier hebben we dus gelunched! Rijstpapier om zelf verse loempia’s te maken met komkommer, tomaat, stukjes kip, hete saus, sla en sojasaus. Was erg lekker! Nadat onze buikjes volgegeten waren zijn we over de berg (waar dus de grot in was) teruggelopen naar de ingang van de grot, vanuit hier was het dezelfde weg terug door de jungle en de rivier en langs de buffalo’s en de werkende vrouwen in de rijstvelden (zie foto) naar ons beginpunt. Het was een vette tocht die goed fysiek was maar echt niet heel uitputtend. Maar de twee Duitsers van rond de 20 vonden het toch wel een hele pittige tocht en waren uitgeput aan het einde :P.
Hierna gingen we terug met de bus naar Phong Pha waar ik na douchen een hapje ben gaan eten. Een enorm portie ‘local noodles’ (wat spaghetti was :P ) met tofu voor 1,5 euro!

12-02-2015
Vandaag heb ik een beetje uitgeslapen en mijn spullen ingepakt. Vervolgens heb ik mijn grote tas bij het hostel achtergelaten en ben ik door het nationale park gaan rijden met de scooter. De eerste stop was the dark cave. Deze wilde ik graag bezoeken maar ik was de enigste daar op dat moment. Met minstens twee mensen zou de gids op pad gaan dus ik dacht ik wacht wel even…..helaas duurde dat 1,5 uur! En toen ineens waren we met een groep van 10…dus beetje geval verkeerde tijd, verkeerde moment. Maar ja, eerst met een kabelbaan over de rivier richting de grot. Daar moest je een stukje zwemmen (weer in me boxer :P), naar de grot toe. Hier moesten we een klein stukje lopen (lang niet zo mooi als de dag ervoor) en vervolgens mochten we zowaar de reddingsvesten uit doen en moesten we een kleine spleet inlopen voor zo’n 100 meter totdat we bij een modderbad kwamen. Hilarisch! Glibberend daarheen geklommen en geplonst in de modder. Echt zwemmen of liggen was het niet want je dreef voornamelijk. Hilarische foto is er gemaakt, welke niet internetproof is als ik nog ooit een baan wil krijgen :P. Hierna kon je je afspoelen in het water in de grot en kon je ook hier een stukje zwemmen. Vervolgens was het een kanotocht terug naar het beginpunt waar je daarna nog een plons kon nemen in de rivier met een korte zipline!
Het was dus een totaal andere ervaring dan de dag ervoor en meer aan attractie dan een grot maar wel vet! Hierna ben ik met de scooter verder gereden door het park. Ik wilde eerst misschien nog naar de Paradise Cave maar het werd al wat later en ik had gehoord van de Duitsers van de dag ervoor dat het totaal niet natuurlijk was met alle neplichten en houten trappen. Ik ben teruggereden naar Phong Pha om daar mijn grote tas te halen en ben daarna weer terug het park ingegaan om een stuk van het Ho Chi Minh trail te rijden. Wat een vette tocht was dat! Eerst door de bergen en langzaam reed ik de wolken in. Gelukkig had ik een poncho en twee truien want ik werd zeiknat! Maar met de scooter door de bergen heen was wel echt een beleving. Wel beetje spannend want het werd langzaam donker en ik had echt maar twee andere tegenliggers gezien in 1,5 uur tijd.
Gelukkig had ik mijn mobiel met google maps en kon ik enigzinds volgen waar ik was en hoe lang het nog zou duren voordat ik een afslag (de enige overigens) zou hebben richting Dong Hoi. Halverwege kwam ik langs een huis met zwaaiende locals die of gedag zeiden of wilde dat ik bij hun zou stoppen of, wat ook zou kunnen, me wilden waarschuwen dat er verderop niets behalve wolken en bergen zou zijn! Even later kwam ik wat parkwachters tegen die wenkte dat Dong Hoi de juiste richting op was en kreeg ik weer wat meer vertrouwen :). De benzinemeter liep ook wel langzaam terug, maar ik was al over de helft en de weg ging berg afwaarts dus ik ben doorgereden :). Ondertussen was het ook al pikkedonker geworden en was ik erg blij dat deze scooter wel verlichting had. Na een tijdje reed ik uit de bergen en moest ik nog een uurtje rijden naar Dong Hoi. Uiteindelijk was mijn tochtje best een ervaring van kleine 120km en ruim 3,5 uur :). Volgende keer neem ik toch maar een flesje ‘cola’ mee voor wat extra benzine :D.
In het hotel aangekomen wilde ik daar nog een extra nachtje blijven maar ze waren daar volgeboekt, maar ik kon wel een extra nachtje blijven hun andere hotel. Daar aangekomen moest ik 4 verdiepingen omhoog klimmen met de tassen naar de dorm. Verhit kwam ik boven aan waar ik Jess(ica) tegenkwam. Ze komt uit Engeland en is voor onbepaalde tijd aan het reizen. We raakte aan de praat en ze wil via Cambodja naar de Filipijnen gaan om daar een duikopleiding te doen tot instructrice om daar dan ook geld te gaan verdienen om vervolgens weer verder te kunnen reizen. Tijdens het eten (want ik had om 20.30 best trek) heb ik haar verschillende tips gegeven over waar ik was geweest in de Filipijnen en wat ik daar heb gedaan.
Zij had voor de volgende dag een treinticket geboekt naar Hue, waar ik ook heen wilde gaan. Echter wilde ik ook graag naar de Vinh Moc tunnels, dus ik vertelde mijn plan hoe ik dat wilde gaan doen (zie verderop) en ze vond het wel een uitdaging dus ze beloofde me een biertje als ik het Hostel de in Hue zou halen de volgende dag. Na nog een biertje zijn we gaan slapen.

13-02-2015
De volgende ochten ben ik redelijk vroeg opgestaan maar Jess was al weg met de trein. Ik ben na het ontbijt naar het busstation gaan lopen waar ik de Local bus van Dong Hoi naar Dong Ha wilde hebben. Vanaf 4.00 uur in de nacht tot 7.45 gaan deze echt elk half uur…Ik was er om 8.00 uur en helaas ging de bus pas om 9.30 dus moest ik een tijdje wachten. Uiteindelijk rond 10.00 vertrok de bus richting Hue en werd ik er rond 12.30 in Dong Hoi uitgezet. Hier ben ik mijn nieuwe jas helaas in de bus vergeten overigens…Ik heb hier een scootertaxi genomen naar Tams Cafe. Hierover had ik gelezen op internet de avond ervoor, hier heb ik gelunched en kon ik een scooter huren. Ik ben met de scooter (met belachelijk slechte remmen….) naar de Vinh Moc tunnels gereden, dit was ongeveer een uurtje rijden. De tunnels waren vet, zeker om alleen te bezichtigen zonder een toer! Eindeloze tunnels, deels verlicht en deels niet. Ik ben toch maar tot de verlichte delen gebleven want de andere delen waren wel een beetje creepy in je eentje! In deze tunnels hebben tijdens de oorlog en de bombardementen vele families geleefd. Bizar, want de kamers voor een familie waren niet groter dan 2 vierkante meter. Ik heb hier wat mooie foto’s gemaakt en ben daarna weer teruggesneld richting Dong Ha. Hier kon ik om iets voor 16.00 de lokale markttrein nemen (maar daar was ik te laat voor) of een andere locale bus. Op internet stond echter dat deze eigendom waren van ‘de mafia’ en dat toeristen tot 3x zoveel moesten betalen voor een ritje. Teruggekomen bij Tams Cafe kreeg ik een lift naar het busstation waar ik zowaar tegen lokale prijzen een kaartje kon kopen richting Hue! Hier waren we rond 19.00 uur, waar ik weer een scootertaxi moest nemen naar het Hostel. Het hostel bleek echter vol te zijn en ik moest naar een ander hostel toe (ook van hun maar weer nummer 2). Echter kwam ik daar voordat ik wegging nog wel Jess tegen die verbaasd was dat ik het had gehaald om daar via alle omwegen te komen! Het was weer eens een dagje off the beaten tracks, gewoon gaan met scooters en lokale bussen. Veel leuker dan eerst naar Hue reizen en dan terug te gaan met een toer (wat overigens ook duurder is!). Die avond ben ik samen met Jess een hapje gaan eten en aangezien het klikt (gewoon gezellig, zoals ik wel meer vriendinnen heb :) ) hebben we besloten om de volgende dag (weer) scooters te huren.
Na het eten moest ik nog 20 minuutjes teruglopen naar mijn Hostel, waar mijn bed gebouwd was boven de trap met een helaas keihard matras. Maar ja, de douche was wel goed en een ontbijt inclusief voor 5 euro per nacht :)

14-02-2015
Na het ontbijtje heb ik een scootertje gehuurd en ben ik naar het andere hostel gereden om samen met Jess eropuit te trekken in de omgeving. We hebben eerst nog een Pagode bezocht, maar besloten al snel dat we graag wat meer van de omgeving wilde zien. Overigens overal waar je je scooter wil parkeren komen er locals op je afgesnelt dat je moet betalen om te parkeren…tis niet veel maar toch beetje irritant. We zijn eerst naar het strand gereden wat mooi was maar in vergelijking met de Filipijnen niet heel bijzonder. Hier hebben we een drankje gedaan en bij het afrekenen probeerde ze ook hier weer geld van ons af te troggelen, betalen voor de stoel, het drankje en het parkeren van de scooter. Uiteindelijk hebben we alleen voor het drankje moeten betalen maar het kostte wel wat overtuigingskracht….Hierna zijn we verder gereden door kleine dorpjes langs een binnenlands meer en over een brug met een mooi uitzicht. Verderop ging de weg over in een kleine weg langs de kust en hebben we een doorsteek gedaan langs lokale vissersbootjes. Hier kwamen we ook ineens een gebroken elektriciteitspaal tegen (zie foto’s). Hierna kwamen we bij de highway (doorgaande weg, want echte snelwegen zijn hier niet en daarom duurt reizen van a naar b ook vrij lang). Hierlangs rijden is niet echt heel leuk, weinig te zien, stoffig en overal inhalende bussen en vrachtwagens die continue toeteren. We zijn langs de weggestopt en hebben wat gelunched, geen idee wat het precies was maar het vrouwtje was erg behulpzaam en liet ons vanalles zien en proeven en voor nog geen euro p.p. was het een goede lunch! Vervolgens zijn we nog een stuk het nationaal park ingereden, een stukje de bergen in. Heerlijke weg, strak asfalt, bochtjes, bergjes op en af. Hierna was het terug naar Hue. Uiteindelijk had ik na 180km een behoorlijke beurse kont maar het was wel een hele vette dag! Overigens had deze scooter goede remmen maar werkte de kilometerteller niet (uiteraard) maar ook de benzinemeter niet…dus dat was onderweg stoppen en in de tank kijken :P. Die avond betijds naar bed gegaan want ik was behoorlijk moe na het dagje toeren in de omgeving.

15-02-2015
Na het ontbijt ben ik met mijn kleine rugzakje (de grote had ik de avond ervoor al met de scooter naar het andere hostel gebracht :D) naar de Imperial Citadel gelopen. Dit is het grote ding van Hue. Vroeger was Hue de hoofdstad van Vietnam en werd er vanuit daar geregeerd door de keizer. Helaas is er veel van verloren gegaan tijdens de oorlog door de bombardementen maar het is groot dat ondanks de drukte het toch een oase van rust was. Ik heb wat verschillende gebouwen bekeken en wat rondgelopen. Hierna ben ik teruggegaan naar het Hostel waar we een pick-up hadden om naar Hoi An te reizen. De pick up zou tussen 13.30 en 14.00 zijn en ik was er net over half 2 en dat was net op tijd want nog geen 5 minuten later stond de bus er al. Erg zeldzaam en een van de weinige keren dat ik moest haasten, want meestal moet je wachten. Ik reis dus nog samen met Jess want we wilde allebei naar Hoi An en samen is dan wel zo gezellig. Hier hebben we een dorm gevonden in een prima hotel. Erg groot maar de dorms zijn schoon en goedkoop en er een buffet! ontbijt :D.
In de avond nog een beetje rondgelopen en streetfood gegeten, beef soup en een ander lokaal gerecht met noodles :).

16-02-2015
Vandaag hebben we een fiets gehuurd (hoe gezond :P) en zijn we naar het strand gereden. Hier moesten we natuurlijk weer betalen voor onze fietsen maar kregen we er wel een waterfles voor. Dus het was een soort van gratis :P. Na wat gespartel in de golven hebben we gerelaxed op wat ligstoelen en heb ik in de Lonely Planet gelezen wat ik verder wil gaan doen de komende dagen. Het is wat lastiger omdat 18/19 dus echt het nieuwjaar is hier en dus veel dicht is, duurder is, niet rijdt etc. Maar goed we hebben nog wat door de oude stad gelopen. Hoi An is een leuk en schattig stadje. Veel toeristische shops maar geeft ook wel sfeer. Mooie rivier met bootjes erin wat weer mooie foto’s opleverd. Als avondeten hebben we 4 lokale snacks gekocht om op deze manier vanalles te proberen!
– White rose (banh boa, banh vat)
– Fried wonton (hoanh thanh chien)
– Fresh spring rolls (goi cuon tom & thit)
– Hoi an pancake (banb xeo hoi ann)

Na het eten hebben we in een cafeetje nog wat gepooled en tsja helaas ben ik ingemaakt…naja positief gezegd, ik heb 1 potje gewonnen :D.

Zo ik ben weer bij!

Morgenochtend ga ik een kookcursus doen dus het wordt vroeg opstaan en dan in de avond heb ik (weer) een nachtbus voor nu 12 uur naar Nha Trang. Jess blijft hier nog wat langer tot na de feestdagen. Ik wil ook nog naar Dalat toe maar dit was 18 uur in de bus en dat vind ik voor 1 zit wel erg lang! In Nha Trang wil ik waarschijnlijk naar een waterpark gaan en dan weer verder reizen want zover ik kon lezen in het wel een beetje een strandfeest stadje wat niet echt iets voor mij is. Alleen in het dus de vraag of ik verder kan reizen ivm nieuwjaar hier! Maar ja dat moet ik maar even afwachten. Als ik maar in Ho Chi Minh ben op de 24e want dan moet ik helaas weer richting het vliegveld gaan…maar ook wel weer chill om samen met mijn vrouw te zijn!!

Route en foto’s

Hi Allemaal,

Nog geen tijd gehad om weer echt een blog update te schrijven maar ik heb zojuist de route weer bijgewerkt en nieuwe foto’s geupdate!
Alle foto’s staan nu in 1 gallerij, beetje door elkaar vress ik maar klik er maar doorheen!

Hanoi, Sapa, Ninh Binh

04-02-2015 (vervolg)
Ik heb vandaag niet heel veel verder gedaan dan wat rondgelopen in Hanoi en verdere plannen gemaakt voor de komende dagen. Ik heb bij het Hostel een tour geboekt naar Sapa en gezien de reacties die ik vond op Tripadvisor was dat misschien ook maar goed ook! Ik heb met hostelbookers al paar maanden geleden de eerste nacht hier geboekt omdat dat wel prettig is als je midden in de nacht aankomt. Echter blijkt dat de positieve reacties hierop (allemaal) nep zijn. Als je op Tripadvisor kijkt staan daar hele andere soort reacties, een selectie:

– “Disgusting hostel and staff! AVOID!!!”
– “Do not stay here.”
– “Incredibly RUDE!!!”
– “don’t stay in this hostel really bad.”
– “Very rude people. They spit on us!”
– “Do not stay here!! ATTACKED BY STAFF.”
– “If you like rude, dirty and full of bugs, this place is for you!”

Dus…ik had echt zoiets van wat is dit nou weer. De nacht ervoor had ik niet zo goed rondgekeken want ik wilde gewoon lekker naar bedje toe. Maar het is wel waar dat de dorm waarin ik sliep een beetje smoezelig was, de prullenbak naast de wc niet geleegd was, er haren in het putje lagen van de douche. Maar ja wat wil je voor 2.70 per nacht!
Misschien dat het was omdat ik dus een tour bij hun had geboekt (wat later wel iets duurder bleek te zijn maar dat was maar 10%) maar ik vond de staf behulpzaam en vriendelijk, ook wanneer ik midden in de nacht aankwam de eerste nacht. Ik had toen nog geen Dongs en ze hebben toen de taxi voor me betaald. Gelukkig maar want anders had ik moeten verkassen naar een andere plek :P

Maar goed nadat ik bovenstaande te weten was gekomen ben ik met een Duitser, Rachid een hapje gaan eten in de stad om vervolgens neer te ploffen op hele lage krukjes (15 cm) en daar Bia Hoi te drinken! Dat is een lokaal biertje wat 5000 dong per glas is (21 cent)! Hierna liepen we een beetje door de stad heen en kwamen we (wat later bleek) een groepje Nederlanders tegen. Ze vroegen of we mee wilde gaan naar een cafe waar je kennelijk een gratis fles wodka kreeg als je met 6 personen ging. En het bleek nog waar te zijn ooK! Dus we hebben alleen wat blikjes fris erbij gekocht om te kunnen mixen, lekker goedkoop :). Hierna nog een potje tafelvoetbal gedaan samen met Rachid tegen twee anderen en ik weet niet hoe maar we hebben gewonnen met 10 – 0 :).
Dit cafe is een van de weinige die openblijft na middennacht, alle andere winkels en barretjes worden om middennacht ontruimd door de politie. Tenminste dat vertelde Rachid me, ze komen dan met politieauto’s en megaphones door de straten heen en iedereen moet dan weg! Dat verklaard waarom het de nacht ervoor zo bizar rustig was. Maar goed ik wilde toen de weg terugvinden naar het Hostel, maar dat bleek wel wat lastiger te zijn dan ik had gehoopt. Ik had wel een kaartje bij me maar die was niet erg duidelijk. Het hostel was in een klein steegje en ik wist niet goed van welke straat in het vierkantje het steegje was dus ik heb een tijdje rondjes gelopen. Ik ontmoette nog een ander Nederlands meisje die net was aangekomen en op zoek was naar een hostel. Echter was ze het na 30 minuten wel zat om met me rond te dwalen en nam ze een moterbike taxi :P. Tsja donkere straten, beetje aangeschoten en een slechte kaart….Uiteindelijk bij de 20e moterbike die me aansprak besloot ik ook maar achterop te stappen om me naar het Hostel te brengen. We onderhandelde tot 50.000 dong (2,20) en ik werd eerst naar het verkeerde hostel gebracht en uiteindelijk naar het goede. Ik betaalde hem met 100.000, want ik had niet kleiner, en toen racede hij weg! Beetje jammer….en ook wel zeldzaam. Opgelicht word je overal maar nadat het spel klaar is van onderhandelen is dat de prijs, maar deze keer dus helaas niet. Beetje beduust ben ik mijn bedje ingekropen.

05-02-2015
Vandaag ben ik door de stad gaan wandelen naar het mausoleum van Ho Chi Minh, helaas bleek deze alleen in de ochtend open te zijn dus ben ik verder gegaan naar het museum van Ho Chi Minh. Tsja laten we zeggen dat ik mijn culturele poging heb gedaan maar musea zijn toch echt niet iets voor mij! Ik heb wel in het restaurant de geschiedenis van de duizenden jaren oorlog in Vietnam doorgebladerd dusi ik ben wel enigsinds op de hoogte nu :). Hierna ben ik nog naar de Literatuur Temple geweest die eigenlijk al dicht was maar een local heeft de beveiliging heel lief aangekeken en we mochten snel (en gratis nu) nog even naar binnen!
Vervolgens ben ik wat gaan eten en moest ik om 21.00 terug zijn in het hostel omdat ik dan opgehaald zou worden om met de nachbus naar Sapa te gaan. Ik werd mooi op tijd opgehaald door
een mannetje en werd ergens midden op straat gezet met een andere groep. Beetje gekletst met een jongedame uit Engeland die hier al jaren woont en naar de lokale markten gaat in Sapa. Hier koopt ze stoffen voor kleding. Deze kleding ontwerpt ze zelf (feestkleding voornamelijk) en laat het dan maken door lokale naaisters. Deze kelding verscheept ze vervolgens naar Engeland waar ze het verkoopt. Best een leuk bedrijfje :).
Hierna gingen we opgepropt in een klein busje naar iets verder uit de stad naar de grote nachtbus. Dit is een bus met drie rijen stoelen, links, rechts en in het mdden en dan twee hoog op elkaar. Je propt je schoenen in het puntje van de stoel van de stoel achter je (volgen jullie het nog?) en je kan dan bijna helemaal plat liggen met je stoel. Je benen doe je dan onder de stoel van degene voor je dus je ligt met jou benen ten hoogte van de rug van degene voor je en degene achter je ligt met zijn voeten ten hoogte van jou rug. Je ligt best prima maar wel een beetje opgepropt. Gelukkig is er wel een wc aan boord, al hebben vele moeite met mikken door het gehobbel, dus ik ben blij dat ik een jongetje ben en niet hoef te zitten ;). Na een tijdje gingen de rode en blauwe ledlichten uit en tevens werd de muziek uitgezet. Het was donker, redelijk stil, je had redelijke ruimte, al is op je zij liggen vrijwel onmogelijk….maar ik heb niet echt goed kunnen slapen helaas.

06-02-2015
Om 5.00 uur kwamen we aan in Sapa en daar hebben we nog een 1,5 uur gewacht en kunnen dutten. Vervolgens werden we opgehaald door een medewerker van een Hotel, waar we zo’n 2,5 uur hebben gewacht en een ontbijtje kregen. Hierna kwam onze gids, een meisje van 19, genaamd Soa, ons ophalen. De groep bestond uit een Chinees meisje (Wang Ze Lin), een Koreaan (Kyujin Lee) en twee Japanners die zodanig slecht Engels spreken dat de namen niet goed zijn blijven hangen :P. We gingen trekken door en rond de rijstvelden van Sapa, welke prachtig zijn….in het juiste seizoen….Nu waren het voornamelijk modderige velden waar je tussendoor liep en helaas zag je het ook niet goed want het was enorm mistig (je kreeg er natte haren van). Ik heb overigens nog maar een extra trui gekocht (wat een business hier want al die domme toeristen komen met te weinig warme kleding aan, ik dacht dat een trui en regenjas genoeg was, maar neee…) want het was er 2 graden!
Tijdens de tocht liep een groep locals met ons mee over de glibberige heuvels vol met modder. Ik had goede wandelschoenen aan maar ik glibberde toch echt alle kanten op en ik weet niet hoe een oud vrouwtje naast me op haar kaplaarzen zo gemakkelijk kon lopen? Ze heeft dan ook ruim een uur op de hellingen mijn hand vastgehouden/ vastgegrepen :P. Na een paar uur kwamen we aan bij een klein restaurantje waar we wat gingen eten. Maar niet voordat de mandjes met alle lokaal gemaakte spulletjes waren uitgestalt en je vrijwel ‘gedwongen’ werd iets te kopen. Eigenlijk had ik echt niets nodig maar ja dat oude vrouwtje had wel mijn hand een uur lang vastgehouden over de glibberige heuvels, hoe kan je dan nog weigeren….en ach zo duur was het ook niet :).
Hierna hadden we dus de kleine lunch en kwamen er nog twee Nederlanders bij in de groep, Brame en Susan(ne). Zij hadden de nachttrein genomen maar die had problemen onderweg dus ze waren te laat voor het eerste gedeelte van de tocht.
Het tweede gedeelte was niet zover meer naar onze Homestay bij locals thuis. Een leuk houten huisje met prima slaapplaatsen (al lag ik die nacht met me heupen toch echt door het matrasje heen op de houten vloer). Maar het was er wel koud! Binnen misschien 5-8 graden dus we zaten met de groep om een klein bakje met kooltjes heen om onszelf warm te houden. Wel heel gezellig en we hebben gekletst over vanalles. Cultuurverschillen. Zoals de belachelijke stresslevels van de kinderen die studeren in Korea en dat in China Youtube, Facebook en Google is geblokkeerd door de overheid. Na het eten hebben we nog wat biertjes gedronken en even later kwam ook de man des huizes thuis. Beetje opdringerige, dronken man die half over me heen hing tijdens zijn pogingen zich verstaanbaar te maken in het Engels. De andere NLders lagen in een deuk toen ze me gezicht zagen….in het begin was het wel grappig maar daarna had ik het wel gehad en het werd al wat later dus we zijn naar bed gegaan. Gelukkig wel twee dekens dus lekker warm!

07-02-2015
De volgende ochtend een klein ontbijtje gehad en we gingen weer verder trekken.
Wat trouwens wel jammer was is dat de locals niet met ons meeaten, ik had het wel verwacht maar kennelijk vonden eerdere toeristen het vervelend als de kinderen tijdens het eten speelde….maar ja dat is toch juist grappig als je een Homestay hebt!
De tocht was vandaag een stuk beter, minder mist en (daardoor) minder glad op de paden. Wat mooie foto’s kunnen maken, al zou het in Juni /Juli nog steeds beter zijn met wat meer groen!
Nog een intressant gesprek gehad met onze gids, ze is 19 en getrouwd. Maar het trouwen hier gaat ‘ietsjes’ anders dan bij ons. Jongens komen naar haar ouders en die bepalen welke jongen het wordt. Deze geeft aan aan de vrouw (meisje) dat hij met haar wil trouwen en dan moet zij dat. Geen keuze…zo is de cultuur. En als ze binnen het jaar geen kinderen kan krijgen dan ‘neemt’ de man een andere vrouw. We vroegen of ze dit zelf ook wilde en ze gaf aan dat ze dat niet wilde maar dat het eenmaal moet in de cultuur. Ze mag hem wel maar houdt niet van hem, maar ze wonen dan ook apart en zien elkaar weinig omdat ze beide veel werken…Dus misschien moeten we het vanuit onze ogen meer als een relatie zien waar je makkelijk het kan uit maken (scheiden).
In de middag hebben we weer gelunched en zijn we teruggegaan naar het hotel voor een vroeg (16.30) diner. Om 17.00 zou de bus teruggaan en daar werden we dan ook heengebracht echter bleek deze al om 16.30 vertrokken te zijn…. Dus het was ruim 4 uur wachten (samen met Wang Ze Lin en Kyujin Lee) op de nachtbus die rond 21.00 zou gaan. Helaas dus weer een nachtbus, maar ja weinig andere keuzes :P.

08-02-2015
Om 4.30 werden we in Hanoi uit de bus gegooid :P. Ik had gelukkig paar dagen ervoor een Vietnamees nummer gekocht met een maand internet dus miscchien is het een stukje minder avontuurlijk maar wel een stukje gemak midden in de nacht om even te spieken op Google Maps welke richting je op moet lopen naar het Hostel. Hier heb ik vervolgens nog even een paar uurtjes geslapen voordat ik met de lokale bus (ook gevonden op Google Maps (a)) naar het busstation ben gegaan. Tsja ik betaalde nu 7000, waar een taxi minstens 100000 was geweest, dus het is ook wel een stukje goedkoper. Op het station heb ik een andere locale bus naar Ninh Binh genomen. Ind e bus heb ik Ivan, uit Chili ontmoet. Ik had al een goed hotelletje gevonden in Ninh Binh en stelde hem voor om een kamer te delen.
Aangekomen in Ninh Binh zijn we een aantal hotels gaan bekijken en hebben we uiteindelijk een kamer gedeeld. Hierna zijn we wat gaan rondlopen in het stadje maar aangezien de doorgaande weg met toeterende vrachtwagens, bussen en scooters door het stadje heen dendert is het niet heel erg gezellig.
Wel hebben we bij een lokaal restaurantje/toeristenbureau veel info gekregen over de omgeving en de beste manier om verder te trekken. Het is op 18-02-2015 Chinees nieuwjaar hier, wat ze hier ook vieren dus veel locals zijn on the move en de bustickets zijn 1,5 tot 2 keer zo duur helaas. We hebben dus snel een busticket gekocht voor de volgende avond. Het diner was lekker een wrap met kikkererwten en allerlei groentes!

09-02-2015
Vandaag hebben Ivan en ik een scootertje gehuurd om rond te rijden in de omgeving. We zijn eerst naar Trang Anh gegaan waar je in een bootje rondgevaren werd tussen de lijmstenen rotsen. Het werd aangeraden om hierheen te gaan omdat het goedkoper is en een langere tocht door 8 grotten heen. Wat wel een beetje afdoet aan de ervaring is dat ik die avond erachter kwam dat de rivier waarop je vaart verbreed is en de grotten uitgehold zijn zodat de bootjes erdoorheen kunnen….toch jammer.
Hierna zijn we naar het grootste tempelpark van Vietnam gereden. Helaas mochten we niet met de scooter tot de ingang en moesten we betaald de scooters parkeren om vervolgens betaald met een busje naar de ingang gereden te worden. het complex was enorm met verschillende tempels en pagodes. Helaas was het erg bewolkt wat mindere mooie foto’s geeft. Wat wel hilarisch was dat ze aan het voorbereiden waren voor het nieuwe jaar en dus alle boedha’s ed. afgestoft werden.
Het was dus een mooi park maar ze zijn nog steeds aan het bouwen dus over 5 jaar is het denk ik een stuk leuker om rond te lopen zonder dat je hier en daar hijskranen ziet staan. Vervolgens hebben we nog een stuk rondgereden in de omgeving naar een grot met uitkijkpunt maar het werd al bijna donker dus we zijn de berg maar niet gaan beklimmen.
In de avond hebben we een paar uurtjes moeten wachten voor de nachtbus waar ik afgelopen nacht in heb ‘ geslapen’ onderweg naar Dong Hoi. Ivan is verder gegaan naar Hue (waar ik over paar dagen heen ga)

10-02-2015
Om 4.30 waren we in Dong Hoi en ik was de enigste die uitstapte. Dus daar stond ik midden in Dong Hoi in het donker :P Gelukkig was er een goedkoop hotelletje in de buurt waar ik nog een paar uurtjes heb geslapen en nu even mijn blog aan het updaten ben. Zometeen ga ik met de scooter naar Phong Nha en daar blijf ik twee nachten en ga ik diverse grotten bezoeken.
Ze hebben hier ook de grootste grot van de wereld (Son Doong: http://oxalis.com.vn/cave/son-doong-cave/ en https://www.youtube.com/watch?v=fOsSg67tpV8 ) De grootste kamer is 45km lang, 200 meter hoog en 150 meter breed! Helaas mogen er maar 200 mensen per jaar de grot bezoeken en is het een 7 daagse trekking door de jungle. Ow en het kost ruim 2700 euro p.p. :P
Misschien ooit als we gespaard hebben kunnen Cindy en ik het samen doen!

Maar goed ik ga maar eens richting Phong Nha en de Phong Nha en de Paradise Cave bezoeken welke ook heel erg mooi behoren te zijn!

Vietnam!

Zo even een korte update!
Ten eerste foto’s!!! Zie bovenaan voor nieuwe pagina en heb ook eindelijk mijn header kunnen aanpassen met eigen foto :).
Tevens is de route bijgewerkt!

01-02-2015 (vervolg)
De jacht naar wat vezels was goed gelukt na het schrijven van mijn blog. Uiteindelijk heb ik toen niet veel meer verder gedaan die dag, beetje geslapen overdag en in de namiddag met Oliver en Cassie vanuit Australie naar de Hot Springs geweest. Was een hobbelige weg met de Tricycle waar je alle kanten op stuiterde :P. Was wel even gezellig en de springs waren ook goed heet! Hierna ben ik met ze een hapje gaan eten en daarna in de avond even met mijn ouders gebeld. Ik ben vrij vroeg naar bed gegaan want ik was al snel weer moe.

02-02-2015
Vandaag werd ik opgepikt bij het hostel en naar het vliegveld gebracht. Super klein vliegveld waar je weer een ‘tassencontrole’ had op schelpen en koraal, waarbij maar de helft van me tas bekeken werd. Hierna inchecken en ook een body weight (waarschijnlijk om de hoeveelheid brandstof uit te rekenen?). Hier kwam ik, wat ik al verwachtte Nick en Daniele tegen. De ‘x-ray’ check was er niet en je moest gewoon je tas laten zien en water mocht gewoon mee het vliegtuig in :P. Tsja kleine luchthaven met binnenlandse vluchten…Het vliegtuig was iets verlaat en we moesten wachten maar het viel mee, 45 minuutjes. Bij het landen van het vliegtuig en de aankomst van de anderen werden die onthaald door trommels, grappig om te zien. Even later konden wij boarden en vertrokken we richting Manila. Uiteraard was er hier ook een quiz in het vliegtuig :). Aangekomen in Manila wilde ik met de goedkopere ‘witte’ taxi’s gaan. Maar zowel in een mail van het hostel, als in de Lonely Planet en op de luchthaven werd het afgeraden. Ik heb toch maar een duurdere ‘gele’ taxi genomen. In het hostel kwam ik echter een meisje uit het vliegtuig tegen en die had zonder problemen (voor een derde van de prijs) de witte taxi genomen. Naja….ach het hostel was prima en nadat ik me spulletjes een plekje had gegeven ben ik Manila ingegaan. Wat een enorme stad! Druk, modern, KFC, Mac, Gucci, Esperit, Wendy’s, BK, Body Shop, Zara, Pandora, Rolex, Mango, Subway, Marks Spencers, Starbucks, Shakies, Bershka etc. etc. In Manila zelf is niet zoveel te doen, dus ik wilde eerst naar een museum gaan maar die was dicht. Hierna ben ik naar verschillende malls gegaan, het was wel leuk voor een middagje maar niet heel speciaal. Daar wel lekker gegeten in een food court! Wat wel grappig was trouwens was dat er een optreden was van een band ofzo, enorme drukte in het centrum van de mall met gillende meiden! Filmpje gemaakt, wat een herrie was dat! In de avond teruggelopen naar het Hostel en betijds gaan slapen

03-02-2015
Vandaag heb ik eerst een beetje uitgeslapen en ben daarna mee gegaan na een stadstoer. Eerst met de Jeepney en daarna met de soort van bovengrondse metro naar Rizal Park. De gids was een beetje gekke jongen die het vrijwillig deed maar wel veel vertelde over de geschiedenis van Manila en van de Filipijnen. Zo was het (best enorme park) vroeger een plek voor de Spanjaarden om mensen de excuteren als deze probeerde in opstand te komen tegen de Spanjaarden. Tevens was daar een aantal weken geleden de Paus geweest en waren er 6 miljoen mensen komen kijken. De bloemperkjes tussen de stoep en het grasveld waren dan ook omgetoverd in brak liggende stukjes aarde… Hierna zijn we doorgelopen naar de oude stad. Heel intressant was dit helaas niet, weinig ouds aan, veel moderne gebouwen en om de stadsmuren heen, waar vroeger water was. En ook echt tegen de stadsmuren aangebouwd was nu een golfbaan voor de rijkere toerist of Filipijn,. Na de lunch hebben we nog een Cathedraal bezocht en daarna moest ik helaas de toer verlaten want ik moest optijd terug zijn voor mijn vlucht naar Hanoi in de avond. Het teruggaan duurde echter 1,5 uur! Geen taxi die de weg wist naar het gedeelte waar mijn hostel was dus ik heb eerst een stuk gelopen en ben daarna met de metro en Jeepney (staand achterop :)) teruggegaan. Toen ik me spuletjes had gepakt kwam ik daar de mensen uit de toer tegen!! Die hadden wel een taxi kunnen krijgen, dus uiteindelijk was het allemaal niet veel sneller :P. De tocht naar het vliegveld duurt normaal 30 minuten maar kan tot 2 uur duren in het drukke verkeer. Het kostte mij maar 45 minuten dus ik was ruim op tijd op het vliegveld waar ik soepel langs de douane kon. De vlucht was prima en ik heb een beetje kunnen slapen en ik heb de quiz gewonnen, tenminste 1 van de vragen! Tsja 3 vluchten met ongeveer dezelfde vragen, dus ik ben een Cebu Pacific Etuitje rijker ;).
Aangekomen in Hanoi ging het ook soepel totdat mijn Pick Up (half 1 in de nacht) van het hotel er niet bleek te zijn, ze waren het vergeten. (wat later bleek is dat ik kennelijk niet duidelijk genoeg had bevestigd een pick up te willen hebben).
Maar goed een ander stel (wat naast me had gezeten in het vliegtuig) had hetzelfde probleem en, het blijft een beetje raar, een andere man kon ons wel brengen. Hij had ook een papiertje met iemand om op te halen maar die was er mysterieus genoeg niet…Dus bracht hij ons in zijn prive auto naar de plek waar we moesten zijn. Ik had wel een beetje raar gevoel erbij maar het bleek een gewoon echt aardige betrouwbare man te zijn die goed heeft verdiend door twee ritjes betaald te krijgen :). In het hostel ben ik lekker gaan slapen want het was ondertussen al 1.30 en voor mijn gevoel 2.30.

04-02-2015
Vandaag een beetje  uitgeslapen en wat door Hanoi geslenterd :). Het is hier koud! 12-15 graden dus ik heb naasrt mijn trui die ik mee had ook een regenjack gekocht want het regent best veel. Daarna in het internetcafe even geskyped met Cindy en mijn vader en gekeken wat ik verder wil gaan doen de komende tijd. Waarschijnlijk ga ik voor een toer naar het Noorden naar Sapa en daarna naar Halong Bay. Maar ik ga zo eerst nog even de prijzen bij het treinstation checken.

Verdere updates komen weer in de toekomst  :)

Filipijnen part 3!

Hoi hoi, 
Ik zit nu op een bootje onderweg naar de derde duik van vandaag en ik dacht laat ik maar weer eens beginnen met het bijwerken van mijn blog.  De mobiel heeft zo nu en dan kuren dus het is even afwachten hoe ver ik kom met het schrijven.

24-01-2015
Ik was vandaag gaan duiken.  De avond ervoor heb ik verschillende duikshop afgelopen om een goede te vinden om mee te gaan duiken.  Tot mijn verbazing hadden van de zo 8 waar ik langs ben geweest er maar 2 zuurstof op de boot.  Voor de niet duikers,  noodzuurstof als er onderwater iets mis gaat.  En een andere medewerkster van een duikshop was eerlijk,  al vond ze het zelf slecht,  dat de zuurstofcyclinders over datum waren en daarom niet veilig waren mee te nemen op de boot,  ze stonden dus in de duikshop.  Ik ben dus maar gegaan met degene die ze wel meenemen daadwerkelijk op de boot.  Eerste duik was ok maar kort voor een niet zo diepe duik en de tank was niet echt goes gevuld.  Tevens had mijn buddy wat problemen beneden te blijven.  De tweede duik was beter met veel koraal alleen helaas niet zo prachtig als de eerdere in port barton. Dit waarschijnlijk omdat het de hele dag bewolkt was. Laatste duik was beetje tussen eerste en laatste in :p. Na een koude vaart terug heb ik in het hostel een warme douche kunnen nemen en zijn we met een groepje wat gaan eten.  Matthew,  Brian,  Ella,  Kate en Fiona.  Ja ja sommige namen blijven beter hangen.  Het was een gezellig restaurantje maar niet goedkoop,  wel voor Nederlandse prijzen maar niet voor Filipijnen. Het eten was lekker en er was een live bandje die classics speelde. Na het eten zijn we op het strand nog wat gaan drinken totdat we allemaal aan het gapen waren en we natte voeten kregen van de vloed die inkwam. Dit was overigens al om 23.00 uur ofzo.

25-01-2015
Alweer vrij vroeg ging de wekker.  Na een klein ontbijtje ben ik tour c van het island hoppen gaan doen.  Er zijn er vier in totaal en dit zou een van de mooiste moeten zijn. Het duurde even voor we vertrokken want het meeste hier gebeurd in Filipino time wat meestal veel wachten betekent.  De eerste stop was helicopter island.  Hiet hebben we even kunnen snorkelen maar dat was niet heel boeiend voor een duiker :). Vervolgens zijn we naar een klein strandje gegaan tussen de lijmsteenrotsen.  Erg mooi,  wel druk met meerdere boten maar je had genoeg plek om rond te lopen en te zwemmen of snorkelen.  Ik heb me tijdens het snorkelen een stuk naar beneden getrokken langs de ankerlijn,  metertje of 10. Voelde ik me toch nog een beetje een duiker die dag :p.  Op dit strand hebben we een flinke tijd gezeten terwijl we op one lunch wachtten. De naam van het strand weet ik ff niet meer maar het was vernoemd naar de enige boom die erop stond.  De lunch was lekker en uitgebreid,  vis,  krab,  mosselen,  kip met aardappelen,  rijst,  kleine salade,  gele watermeloen en ananas.  Na de lunch zijn we doorgegaan naar ‘secret beach’ je moest door een gat tussen de rotsen heen zwemmen om er te komen en dan zat je op een klein strandjes omringt door de rotsen,  beetje jammer dat het samen met 40 andere was :p.  Hilarisch gezicht trouwens de ff over een kam scheren japanners en Chinezen die totaal niet kunnen en./of willen kunnen zwemmen. Spartelend in reddingsvesten proberen zichzelf vooruit te bewegen en dan daarna dobberen met het reddingsvest 15cm boven hun hoofd uit stekend.  Over reddingsvesten gesproken bij het verlaten van el nido moest iedereen er een dragen. Maar zodra je uit het zicht van de coastguard was mochten ze allemaal uit.:p.  Maar goed wat ook een hilarisch schouwspel was,  waren andere ‘aziaten’ die zich met reddingsvest vast hielden aan een touw,  waarbij zij al foto’s en video makend met hun smartphone (in een waterdicht zakje) zich lieten voortrekken door de gids. Geen gezicht,  ben blij dat ik kan zwemmen! Ik dook namelijk gewoon onder ze door om ze te kunnen passeren :D. 
Hierna gingen we door naar een eiland met een verlaten kerk. Die was zelf niet heel bijzonder maar je kon ook een stukje de rotsen beklimmen en daar had je een prachtig uitzicht over de rotsen, het water en de verschillende kleuren die dat gaf.  Vandaag scheen trouwens de hele dag de zon en dat scheelde een hoop alles was er daardoor veel mooier door! Hier kwam ik de twee meiden en de jongen tegen uit de toer van de ondergrondse rivier. Dat was wel even grappig. Daarna zijn we nog naar een laatse baai gegaan,  anders dan op het schema want op het normale strand van de toer mochten we niet komen ivm de opnames van Israël survivor. In deze baai kon je vanaf de voorkant van de boot het water inspringen waar ik een prachtige duik wilde maken wat eindigde in een lompe plons toen ik op het laatste moment uitgleed bij het afzetten en in het water tuimelde.  Waarbij iedereen vroeg wat ik in hemelsnaam deed… Na de laatste stop zijn we terug gegaan naar el nido rn zijn we met dezelfde groep plus een paar extra van de boot een hapje gaan eten en weer wat gaan drinken. Ik viel alleen om, 21.30 al zowat in slaap op het strand dus ben vroeg naar bed gegaan. 
Op de tour kwamen we trouwens nog een man tegen begin 30 met protese als rechterbeen. Kwam tersprake toen we praatte over het hete zand dat het lopen auw auw auw auw is en hij grapte dat het voor hem auw *** auw *** is.  Maar goed zijn been was vanaf zijn 2e al geamputeers omdat deze niet goed meegroeide.  Nu was dat al best zeldzaam maar hij was ooit ziek geworden tijdens een reis en in het ziekenhuis hadden ze toen per toeval een aneurisma (verwijde aorta) gevonden,  welke elk moment kon springen waarna je snel doodbloed… Hij moest twee weken wachten voor de operatie toen hij gwbeld werd dat hij met spoed naar het ziekenhuis moest komen want uit het bloedonderzoek was gebleken dat hij een dodelijke bloedinfectie had.  Of te wel de ene dodelijke ziekte had met toeval zijn leven gered van de andere levensbedreigende issue.  Later bij de operatie van de aorta hebben ze nog een rib weggehaald en een paar weken later kreeg hij nog een klaplong als complicatie. Ik vond het wel een bijzonder verhaal voor zo’n jong iemand.

Zo het is ondertussen alweer een dag later en ik zit even in een internetcafe om mijn blog te typen. Internet is dramatisch, mail laden duurde 3 minuten en ik kom geeneens op mijn site dus ik denk dat ik dit weer mail naar mezelf om het dan via mijn mobiel up te loaden als ik weer in het hostel ben :P. Dus die foto’s no way :(

26-01-2015
Vandaag had ik een beetje uitgeslapen en ik heb toen nieuwe hostels geboekt in Coron en Manila voordat ik wegging met de scooter/bike. Helaas kwam ik er deze ochtend achter dat mijn schoenen wegwaren. Perongeluk of gejat, ik weet het niet maar ze waren nieuwe gekocht voor mijn reis :(. Het meeste vervelende zijn de inlegzolen die erin zaten, deze zijn namelijk gemaakt op mijn voeten…dus dat wordt helaas zonder zooltjes verder. Je moest btw je schoenen uit doen in het hsotel dus stonden met zo’n 30 ander paar buiten…grrrr
Maar goed ik ben in de begin van de middag vertrokken van El Nido verder naar het noorden waar ik een tussenstop maakte op Nepcan Beach. Hier was een mooi wijdt gespreid strand waar je naar een uitkijkpunt kon lopen en zo uitzicht had over de gehele baai. Voordat ik aankwam was ik gewaarschuwd dat je moest oppassen met je tas omdat er kennelijk veel kinderen rondhingen die spullen jatte. Ik kwam op het strand de drie uit het busje van de ondergrondse rivier weer tegen en een van de dames was helaas het slachtoffer geworden, weg tas…Na wat foto’s gemaakt te hebben ging ik terug naar mijn scooter waar een groep kids al vanaf het moment dat ik hem parkeerde omheen hingen. Niet alleen die van mij maar ook bij die van andere, op, rond, om de scooters. Hun Engels was niet zo goed maar volgens mij wilde ze achterop voor een ritje. Toen ik weg wilde rijden stonden ze om mijn scooter te hangen en ‘ ineens’ had ik een lekke voorband. Ze boden naar mijn idee ook iets te lief aan om mee te rijden als gids naar de ‘Vulcanize’ shop (zeg maar de fietsenmaker voor de duizenden brommertjes hier). Ik ben er zelf heen gereden, langs het strand in the middle of nowhere zat toevallig een vulcanize shop. Ik bleek ook daadwerkelijk meerdere gaatjes te hebben in mijn voorband. Dus of het wel of niet de kids waren hou ik maar in het midden maar ik blijf het vreemd vinden dat ze rondhingen, net te graag wilde helpen en dat er ook toevallig een shop net om de hoek zat :P. Maar goed ik heb dus even gebeld met het Hostel en kon op hun kosten de band laten vervangen. Wel netjes, beetje jammer alleen dat ik dacht dat mijn Filipijnse simkaart in de mobiel zat (wat me paar cent per minuut kost), dat bleek later mijn Nederlandse sim te zijn, wat 2,30 per minuut kost :O. Dus het vervangen van de band had 5 euro gekost alleen het bellen 10 euro…tsja…Na deze vertraging moest ik wel een beetje doorrijden want de betonplaten waren al een stukje terug opgehouden en de weg bestond voornamelijk uit stenen, gruis en kuilen :). Maar na een tijdje wen je er wel aan en kan je met je scootertje wel 30/40 rijden. Ik kwam uiteindelijk aan bij een klein dorpje waar het strand dichtbij moest zijn. Na getankt te hebben door langs de weg een liter ‘cola fles’ te kopen en te legen in de tank bleek ik nog een stukje over het strand te moeten rijden tot ik bij het Tapik Beach Resort was. 
Wat een verschil met El Nido, een aantal hutjes, hangmatten, ligstoelen en stuk of 10 mensen. Het lag aan het strand waar je een prachtig uitzicht had. Ik kreeg tevens een upgrade van me tent naar een kamer. Die avond was er nog een bonfire op het strand dus dat was ook niet verkeerd!

27-01-2015
Vandaag ben ik vroeg opgestaan om het hele eind van 50 meter naar het strand te lopen, neer te ploffen en de zonsopgang te bekijken. Was erg mooi en rustig, hierna ben ik weer even gaan slapen en vervolgens ben ik naar een klein eilandje voor de kust gaan zwemmen, wat natuurlijk verder bleek te zijn dan ik had bedacht maar ach, goed voor me conditie. Daar op een klein bouwwerk de datum en mijn naam gekrast dus mocht iemand er nog ooit komen? Maak er een foto van! Daarna heb ik wat gelunched en ben ik met de scooter weer gaan touren langs de oostkust van het topje van Palawan. Daar ben ik ergens een klein zandpaadje ingereden waar wederom geen kip (nou eigenlijk alleen wat kippen :) ) te bekennen was en waar ik een stukje tussen de bomen naar wat rotsen ben gereden. Daarna ben ik teruggegaan naar de main road waar ik een bord tegen kwam om naar een grot te gaan, ook dit paadje was klein en smal over stenen en boomwortelen tot ik bij de grot uitkwam. Er was helemaal niemand en ik had geen licht dus de grot was wel beetje creepy. Ik wilde net weggaan toen een koppel met een gids eruit kwamen. Dus ik heb een prive toer gehad van de gids, eerste een stukje de grot in met glinsterende stenen en grottekeningen en vervolgens zijn we aan de andere kant eruit geklommen en hebben we de rots (van lijmstenen) tot te top beklommen, klauterend over te rotsen en tussen de bomen door. Was vet om te doen, wel erg warm, zeker in het tempo van de man die die tocht dagelijks een keer of 5 maakt. Bovenop hoorde je geluiden van alle kanten, iemand met een bijl, Lionell Richie als muziek ergens vandaan, kukkelende hanen. Hierna zijn we terug naar beneden geklommen en moest ik 300 p betalen voor de gids. Wel een beetje eigenaardig dat er opeens ook een 100p entreefee was, maar ach het was een vette klim. Op de terugweg lette ik even niet op en miste een hoopje stenen waardoor ik een jumo maakte met de scooter en mijn knie tegen het stuur knalde. Het viel eerst wel mee maar die avond toen ik amper de trap op kwam heb ik toch maar om wat ijs gevraagd om het te koelen. Gelukkig is het sinds toen met de dag minder geworden en is het alleen nog maar beurs (afkloppen).

28-01-2015
Ik ben vandaag gaan Island Hoppen vanaf Tapik Beach. Totaal anders dan El Nido (hemelsbreed 30 km weg ofzo). Eerst gaan snorkelen, was erg mooi, veel soorten koraal, vissen en helaas veel kwallen! Vooral de afgebroken tentakels die je amper zag drijven totdat ze je om je arm wikkelde en je prikte. Dus iedereen zat vol met uitslag weer op de boot. De tweede snorkelplek waren minder kwallen maar helaaas ook minder mooi. Hierna zijn we naar een eiland gegaan wat zo enorm mooi was! enorm lang gerekt strand, wit zand, zon erop, 200 meter lang, bootje, blauw/groen water en we waren maar met twee bootjes daar. Verder leefde er een familie met 5 koeien en dat was het. Zo rustig,dus dat was wel heel vet om te zien. Heb hier volgens mij ook weer prachtige foto’s kunnen maken! Na een lunch en wat chillen in de schaduw (want je werd levend gegrild) zijn we teruggegaan naar het Tapik Beach. Hier bleek, ondanks smeren, mijn rug toch verbrand te zijn door het snorkelen :(. Ik heb mijn spullen gepakt en ben terug naar El Nido gaan rijden waar ik gelukkig voor het donker was! Hier sliep ik in hetzelfde hostel voor een nachtje. Die avond nog even met Cindy gebeld maar verder niets bijzonders en op tijd naar bed gegaan.

29-01-2015
Vandaag wederom vroeg opstaan want om 7.00 uur moest ik richting de ferry gaan. Na een korte stop bij de lokale bakker, waar ze heerlijke bananencake hadden, ben ik naar de haven gelopen (dat ging gelukkig wel weer met mijn knie en rugzak). Daar moest je uiteraard weer terminal fee betalen en werd je bagage gecontroleerd op  schelpen en koraal. Wat een aanfluiting. MIjn rugzak werd geopend en er werd een beetje gevoeld en gevraagd en nadat geeneens de helft van mijn tas bekeken was was het wel goed. De boot zou om 7.30 vertrekken volgens mijn kaartje en volgens andere om 8.00 (en uiteindelijk gingen we om 9.20 :P). Nadat de tassen in een luik onder ons waren gelegd konden we de boot op, het was eigenlijk een grotere versie van een Banka (google maar eens) en max. 40 mensen mochten mee. Ik had in de Terminal Nick en Danielle ontmoet, een koppel uit Australie en die stonden niet op de lijst dus moesten weer van boord (ondanks dat ze een kaartje hadden). Wordt vervolgd. 
Maar in ieder geval opzich wel netjes dat ze niet overbeladen vertrekken al is dat alleen maar omdat de coast guard elke boot controleerd op papieren en aantal personen aan boord (en of ze netjes reddingsvesten dragen) voordat de boot mag vertrekken. Dus wat later dan gepland mochten we gaan en eerst zaten we als sardientjes opgepropt maar zodra we uit de haven (en dus uit het zicht van de coast guard waren), gingen de reddingsvesten uit en verspreidde men zich over de boot, het dak en dek :). Het was nog steeds een vrij lange tocht van ruim 8 uur op een houten bankje maar op zich was het wel relax omdat je wel een beetje ruimte had om te liggen en te proberen in een verkrampte houding een dutje te doen, We kregen ook een simpele lunch maar ik was erg blij met de koekjes en cake die ik had gekocht. In de namiddag kwamen we in Coron aan waar ik 20 minuten heb gelopen naar het Hostel. Een heel mooi en nieuw hostel, schoon, bedden ingemetseld in de muur (dus niet wankel en krakend) en een prachtig uitzicht vanaf het dakterras. Ik ben die avond de duikshops afgegaan en om duiken voor de volgende dag te regelen. Bij een van de shops kwam ik  Johnny tegen, een Nederlander die soms in Nederland werkt als CV monteur en andere keren als duikinstructeur in diverse landen. Ik ben uiteindelijk niet daar gaan duiken omdat ze geen trip hadden waarmee ik wilde maar ik kwam hem wel in het restaurant tegen die avond waar we gekletst hebben over duiken ed.

30-01-2015
Vanaf vandaag en totop heden voel ik me niet erg lekker. Slecht geslapen, warm, zweten, last van mijn darmen en tsja het resultaat daarvan 10x per dag naar het toilet….ik zal verdere details over textuur, geuren en kleuren besparen :P.
Dus na een ontbijtje (inbegrepen bij het hostel) op het dakterras inclusief wat diareeremmmers durfde ik de duik wel aan. Ik moest er om 8,00 uur zijn en na het passen van de spullen kon je natuurlijk weer een uurjte wachten :). De eerste duik was niet heel veel te zien maar was wel uniek in een brak water meer. Boven was het zoet water van 28 graden maar als je onder de 12 meter kwam werd het zout water wat 38 graden was! Dus echt een warm bad, niet heel lekker om in te duiken maar wel vet als ervaring. Je kon namelijk precies op de tussenlaag hangen waardoor je hoofd koud was en je benen warm. Hierna hebben we op de boot gelunched, Wat rijst met kip en aardappelen en vis. De tweede duik was een ondiep wrakje waar je doorheen kon zwemmen, maar het was vrij open. De derde duik was een ander wrakje met een klein rifje.
Na het duiken ben ik even op bed gaan liggen en daarna wat gegeten voordat ik vroeg ben gaan slapen.

31-01-2015
Gisteren ben ik ook gaan duiken ondanks dat ik me niet 100% voelde want ik vond het wel zonde om dat niet te doen aangezien dit de plek is om wrakduiken te maken. En ik ben blij dat ik het heb gedaan! Google de namen maar als je het leuk vind. Het zijn allemaal wrakken uit de tweede wereldoorlog van de Japanse Vloot die door de Amerikanen tot zinken is gebracht. Eerste duik was Akitsushima Sea PlaneTender. Diepte was tussen 25 en 36 meter en het is 127 meter lang. Dus we daalde eerst af naar de 36 meter waar je het luchtafweersgeschut zag, hierna konden we het wrak in waar best veel vissen waren. Tevens was de motor nog grotendeels intact. We hebben zo’n 15 minuten door het weak heen gezwommen en we eindigde aan de bovenkant van het wrak. Helaas zijn wrakduiken, door de diepte, vaak kort dus we moesten daarna weer langzaam aan de opstijging beginnen om niet ‘ in deco’  te raken. Voor de niet duikers die het willen weten, google het maar even ;).
Hierna hadden we ook weer een lunch en een lange pauze omdat je zeker tussen diepe duiken oppervlakte tijd moet hebben. 
De tweede duik was minder diep naar Taiei Maru, 160 meter lang, tussen 18 en 26 meter. Een oude olietanker. We gingen via het gat waar ooit de schroef uitkwam het wrak binnen en gelukkig hadden zaklampen want zodra ik deze even uitdeed was het pikdonker, je zag gewoon niets. Het was dus goed opletten waar de rest bleef en we gingen van ruimte naar ruimte, was ook een vette duik om te doen! Hierna gingen we naar dezelfde plek van duiken als de dag ervoor. Eerst had k twee duikjes in gedachten, maar ja om nou op de boot te wachten vond ik ook zo wat, dus ik heb ook maar de derde gedaan :P.
Nadat we terug waren en een douch heb ik afgesproken met drie gasten uit Denemarken die ook waren gaan duiken: Sven, Casper en Kristian. Tevens kende die drie een oudere Engelsman, Marc. We zijn met zijn alle een hapje gaan eten en daarna nog wat gaan drinken totdat we stuk voor stuk begonnen te gapen rond 23.00. Tsja het duiken is toch wel vermoeiend :P. Ow we wilde btw eerst nog videoke (soort karaoke) doen, maar toen we daar binnen liepen kregen we toch het gevoel dat het meer een schuilnaam was voor andere meer seksuele diensten :P. Dus we eindigde in een ander barretje waar een tv aanstond met bizarre aziatische reclames. Dat je in het eind denkt, huh maar hoezo is dit een reclame voor de Mac???

01-02-2015
Zo! We zijn geindigd bij vandaag (sorry voor alle missende trema’s btw :P). Vanmorgen wilde ik uitslapen maar dat lukte helaas niet dus ik ben opzoek gegaa naar een internetcafe. Waar ik dus nu zit en het blog weer heb bijgewerkt. Ik wil misschien straks nog ff scootertje huren maar ik weet het nog niet zo goed want ik voel me nog steeds niet lekker. Misschien de malariapillen waar je buikpijn, hoofpijn, diaree, koorts etc. etc. van kan krijgen of het tekort aan vezels in het eten of gewoon van het onbekende eten wat ik nu al een tijdje eet. Dus zo eerst ff opzoek naar wat nootjes ofzo, want op bruin brood hoef ik hier niet te hopen ;P.

Ik denk dat dit de laatste update is vanuit de Filipijnen. Ik ga nog wel proberen om mijn route bij te werken maar dat werkt uiteraard niet op deze pc…Dan kunnen jullie tenminste me volgen waar ik allemaal ben geweest :).
Morgen vlieg ik naar Manila en dan overmorgen naar Hanoi Vietnam.
Ja ja het begint al op te schieten, nog 3,5 week en het avontuur zit er alweer op!

Owja helemaal vergeten, gisteren na tweede duik kwam ik boven hoor ik ineens, hi melvin! Waren het nick en daniele. De twee duikers uit australie die uiteindelijk met een busje naar het noorden van palawan waren gebracht en daar met klein vissersbootje naar coron waren gebracht :p ze hebben morgen dezelfde vlucht dua ik denk dat ik ze wel weer tegenkom.

Vervolg van de Filipijnen (poging 2)

Zo ik begin maar weer opnieuw beginnen met het schrijven van mijn blog. Gisteren in een barretje een,  wel onder genot van een ananasshake en wat San Miguel Lights (lokaal bier),  mijn hele blog geüpdatet maar bij het uploaden ging het mis :(! Alles weg…. Dus nu poging twee typ (swype) het eerst in een mailtje en dan proberen up te loaden dan heb ik een back-up als het goed is :). Ik heb ook een andere blog klaarstaan met wat foto’s vanaf mijn mobiel, hopelijk bij goed internet zal ik deze ook uploaden!  Ik zal ook verwijzen naar de foto’s in deze blog dus kunnen jullie het er later bij zoeken! Zat dus gisteren in barretje aan het strand.  Het dorpje waar ik was heeft alleen stroom van 18.00-24.00 uur maar sommige barretjes en hostels hebben een eigen aggregaat of zonnenpanelen.  Dus dan is er wel wifi maar geen stroom :p.  Maar goed zat dus daar (zie foto) en lekker wat drankjes gehad (zie foto).
Ik zal nu eerst chronologisch mijn blog weer bijwerken. Zit wel op mobiel in hobbelend busje dus typfouten voorbehouden :p.

15-01-2015
Ik was toen nog op Pangloa Island,  een klein eilandje net onder Bohol Island.  Ik sliep bij Coco Farm,  een erg leuke plek.  Beetje afgelegen van het strand,maar het strand was ook vrij toeristisch dus achter op se motor had je voor 50p een ritje (1euro) dus dat was prima te doen. Het verblijf was leuk,  ze hadden een mooi stuk grond in het bos met allemaal hutjes, privé en ook dorms.  Basic,  koude douch (maar dat is hier vrijwel overal) maar erg gezellig.  De eigenaren waren behulpzaam en je kon ze vanalles vragen. Tevens local breakfast was included. Meestal beetje rijst met ei en wat groente. Maar goed had voor die laatste dag een scooter gehuurd.  Eerst stukje over het modderige bospad naar de goede weg. Niet echt asfalt maar allemaal betonplaten. De snelheidsmeter deed het niet maar ik had een helm en de lampen en remmen werkte wel :).
Ik ben een mooie tocht gaan maken naar de chocolate hills.  Eerst een stuk langs de kust en daarna de bergen in. Het was prima te rijden en heb hier en daar een stop gemaakt om foto’s te maken zoals in het man made forest (zie foto). Eenmaal aangekomen bij de chocolate hills was ik blij dat niet een geboekte toer had genomen want de hills stelde niet heel veel voor. (zie foto) Vooral met de rit erheen was het wel leuk. Na een curry met zowaar groente ben ik terug van rijden en kwam ik het Chocolate Hills adventure park tegen.  Allerlei touwbruggen enzo maar die stelde niet zoveel voor. Heb wel met een fiets over een staalkabel over een dal gefietst wat een mooi uitzicht had. Ze houden trouwens van banen creëren hier. (later nog een mooi verhaal) je koopt een kaartje aan de balie en loopt 200m verder waar er 3 jongedames zitten die je glimlachend groeten,  hello siiir. Ze nemen je kaartje in en dan daar kan je kaartjes kopen voor de activiteiten. Dus ik zei dat ik de fiets wilde doen, zeiden ze in koor ‘why not all sir’ :p.
Daarna moest ik met persoon 5 naar een post verderop waar ik bij twee andere een clausule moest tekenen dat het je eigen risico is enzo. Tevens werd mijn bloeddruk opgemeten want deze mocht niet te hoog zijn. Ik mocht dus verder en na een klim de trappen op kreeg je je harnas van weer een ander en op de toren stonden twee andere om je te helpen op de fiets te komen :p ow en aan de andere kant van het dal stond ook iemand om je te helpen voor je terugweg. Maar goed na het fietsen ben ik verder terug van rijden en wilde ik een andere weg terug nemen maar de weg was binnendoor weg van de grotere weg en het was moeilijk te vinden en de locals stuurde me steeds terug als ik de weg vroeg. Ik ben toen maar weer terug gereden nade kust en verderop doorgestoken.  Was een weg hobbel de bobbel maar elke paar honderd meter waren ze bezig met beton.  Ik werd vriendelijk gegroet door de wegwerkers maar ook wel raar nagekeken toen ik voorbij snorde op mijn scooter. In het plaatsje waar ik heen ging wilde ik naar het tarsier sancuary maar deze bleek helaas dicht te zijn. Tarsiers zijn kleine beschermde aapjes welke volgens de twee dames uit Duitsland uit de bus naar cebu erg schattig zijn en ik moest ze echt bezoeken! Het zijn overigens wel domme aapjes want als ze zich bedreigd voelen plegen ze eigenlijk soort van zelfmoord. Slaan hun hoofd tegen de boom en laten zich dan vallen :o :p. Hierna ben ik teruggereden naar de coco farm waar ik nog een mangootje heb gekregen en vervolgens stond de tricycle chauffeur al klaar om me naar de haven te brengen. Hier komt het volgende mooie maak banen verhaal. Ik moest bij balie 1 een kaartje kopen voor de ferry en vervolgens in rij gaan staan voor balie twee waar je incheckte.  Maar de twee dames zitten in zelfde Hokje naast elkaar :p.  Hierna loop je naar de achterkant van het hokje waar je je bagage inchecken moet. Mijn bagage kostte bij dezelfde operator zelfde route ineens 100p ivm de eerdere 50p.  Maar goed daarna door de xray en in de ‘terminal’,  lees een grote tent een kaartje kopen voor de toegang voor de terminal.  En daar was het wachten voor het boarden.  Filipinos btw kennen niet echt private space. Zo zijn ze heel gastvrij in hun huizen maar zitten ze ook knus in lokale busjes (jeepneys).  Maar ik keek er toch wel even van op toen twee mannen tegelijk gingen plassen in een hokje :p.
De ferry was wel ouder dan eerste, geen safety film en toen we vertrokken zag ik druppels hangen aan de boxen waarschijnlijk water vanaf het bovendek.  Maar ben goed aangekomen en wilde een taxi nemen naar het hostel.  Alleen weigerde ze per meter te gaan dus ben maar stukje gaan lopen.  Dat werd een lang stukje met backpack want heb ruim uur gelopen naar mijn hostel :p. Daar ingechekt, prima hostel alleen 4 dubbeldek bed in kamer van 2×5 was wel vol en weinig ruimte voor de bagage. In de nacht bleek ook dat ik te lang was voor het bed. Daarna bij een grote rotonde wat gaan eten.  Dit is cebu btw waar een festival was komende dagen. Dus plein was vol met tentjes en er waren optredens. Echter durfde ik se hopen vlees van de bbq niet aan en heb ik een hamburger genomen die ik vers gemaakt zag worden. Hierna wilde ik graag hapje eten in restaurant maar enige wat er was waren mac,  kfc en jolibee… Na even zoeken kwam ik bij een leuk restaurantje maar de ober moest ‘onopvallend’  een kakkerlak pletten :p.  Uiteindelijk geëindigd bij ander tentje maar het eten was niet erg lekker.  Terug gegaan naar het hostel waar ik nog een dronken Amerikaan moest geruststellen dat er geen draken in de kamer waren.

16-01-2015
Na een ontbijtje waar ik helaas vergeten was te vertellen dat ik geen suiker in mijn koffie hoefde nam ik de taxi naar het vliegveld. De chauffeur vroeg 350p dus ik zei no 250 is a good price. Stelde hij zelf per meter voor. Uiteindlijk was het 236 en ik gaf hem 250 met de opmerking i told you 250 is a good price,  ik had zijn dag gemaakt :).  De vlucht naar Puerto Princesa was prima.  Al houden ze toch van gekke dingen zoals beetje disco achtige muziek in het vliegtuig tijdens het boarden en een quiz tijdens de vlucht :p. In Puerto een tricycle genomen naar hostel. Privé kamer het was best een leuke plek alleen puerto zelf is niet heel veel te beleven… Die avond een beetje rondgelopen en wat gegeten,  chicken curry maar was omhult in soort van spek erg vet beetje jammer.  Daarna een massage genome en bedje ingekropen.

17-01-2015
Vandaag had ik even lekker uitgeslapen en heb toen op aanraden van andere bij café oly gaan ontbijten.  Eindelijk een goede cappuccino met een soort van bagel met roomkaas.
Daarna het stadje gaan verkennen maar heel veel was het niet.  Even naar een mall geweest en naar een marktje. Wat mangootjes gekocht :). Hierna in een Internetcafe geskyped met mijn ouders en cindy en uitgestippeld wat ik de komende dagen wilde gaan doen.  Het reizen in filipijnen is wel lastiger. Het is heel veel fijn dat er veel Nog niet toeristisch is maar er rijdt maar 1 jeepney per dag naar bijvoorbeeld port barton (dorpje waar ik nu vandaan kom). Er rijden ook wel wat vans maar die zijn duurder. Maar goed paar uur later had ik het meeste gepland en ben ik nog wat gaan eten en heb ik de
Tour naar ondergrondse rivier gereserveerd.

18-01-2015
Ik werd vroeg opgepikt om naar Sabang te gaan waar een ondergrondse rivier is, kennelijk een van de 7 nieuwe natuurlijke wereldwonders. Was wel gezellig busje waar ik twee meiden uit Canada en een jongen uit Amerika ontmoet heb. Ze zijn alle drie Engelse leraren in korea en waren nu op vakantie.  Na een uurtje rijden stopte we ergens voor een ontbijt voor de gids en de chauffeur. Ik heb ook lokaal ontbeten.  Rijst met soort van pannenkoekjes van kleine visjes,  was lekker.  Hierna doorgereden en flink want de chauffeur had denk een zware rechtervoet. :p.  Mooie route langs bergen en de gids grapte nog dat 1 gratis achtbaan ritje included was :).  Sabang zelf is heel klein en er mogen maar, 1000 mensen per dag de rivier bezoeken. En toen moesten we 2,5 uur wachten voordat we op een klein bootje (banka)  konden dus gingen we eerst lunchen. Alleen had ik net 1,5 uur geleden ontbeten :p.  Hierna konden we op de banka voor 45min. Best Hoge golven van 1,5/2 meter, er was nog even sprake van dat de coastguard het zou dichtgooien.  Na het korte tochtje kwamen we aan op eilandje met leguanen en apen. Hier moesten we nog half uurtje wachten op een ander bootje.  Het was wel opletten want de apen waren brutaal en probeerde dingen van en uit je tas te pikken. Toeristen vluchtte hier en daar het water in. De Grot zelf was indrukwekkend (ingang zie foto) alleen was het wel veel wachten voor45 min. Ik zat voorop bij de boot en kon dus rondschijnen met een lamp. Hierna gingen we met de banka en de van weer terug naar Puerto. Hier heb ik me af laten zetten bij een duikshop en heb ik duik voor dag erna gereserveerd. In de avond nog een beetje gerelaxes op kamer en zowaar wie is de mol kunnen kijken op mobiel :) voor het eslapen gaan.

19-01-2015
Moest vandaag vroeg op want moest om, 7 uur al bij de duikshop zijn. Na een kort ritje naar de Baay moesten we wel een stuk tillen met de apparatuur.  De duiken waren leuk maar niet heel bijzonder helaas.  Na het duiken was ik aan het teruglopen richting de laundry om mijn was op te halen en kwam ik langs andere duikshop,  aquaholics.  Hierover had ik gelezen maar had het nietkunnen vinden. De eigenaar is een hele sympathieke man uit Ierland,  Martin.  I vroeg hem over duiken in Port Barton en hij was heel behulpzaam. Wilde ook dag eerder naar Port Barton gaan dus mocht op zijn laptop zoeken naar een extra nacht.  Helaas zat die al vol en hij heeft voor mij gebeld en een andere plek geregeld voor een nachtje.  Tevens kon k een busje regelen voor de volgende dag. Hierna heb ik samen met hem boxen gekeken. Niet dat dat wat voor mij is maar was wel ff gezellig met een ier die met gemak won van zijn tegenstander. Daarna hebben we nog een tijdje gekletst over duiken en dat er in de Filipijnen slechte opleidingen zijn.  Ook goede maar veel slechte ook. Nog verteld over hoe het in Nederland is duik opleiding.  Hierna ben ik verder terug gaan lopen waar ik denk een stoeprandje miste en flink door mijn enkel ging,  werd er draaierig van maar gelukkig kon ik in een apotheek even zitten. Gelijk wat ijs en steunverband gekocht en terug naar hostel gegaan. In de avond nog even naar een mall gegaan om te zoeken naar een onderwater camera want die andere is echt dood…. Helaas niets kunnen vinden wat betaalbaar was…

20-01-2015
Ik had dus en van naar port Barton en ik had best veel ruimte dus dat was chill. Halverwege hadden we een stop waar iemand ineens vroeg of iemand mango had.  Dus ik zei dat ik het had,  bleek je het niet mee te mogen nemen naar het noorden van het eiland ivm zieke bomen. Ofzo.  Dus moest of de mango’s Weggooien of opeten. Heb ze maar gedeeld met de rest van de van.  Terwijl we daar aan het eten waren roept zo’n Controle mannetje:, ‘it’ s a mango eating contest’ :p.
Hierna de rit kunnen vervolgen naar Port Barton. Het is daar erg rustig, niet toeristisch en een mooi strand en relaxte sfeer. Alleen is er dua alleen stroom van 18.00-24.00. Meer heb je ook niet echt nodig. Ben eerst mijn duik gaan boeken bij Keith, oude engelsman die daar met pensioen is gegaan en duikshop heeft. Ook weer erg vriendelijke man.  Ben Hierna met Jelle,  gozer uit Tilburg Wat gaan lunchen en vervolgens richting een waterval gaan lopen. Was wel flink tochtje 5 kwartier flink doorstappen, maar het was een warme maar mooie tocht. Al misschien iets teveel voor me enkel.  Bij waterval nog even gewommen en weer teruggelopen. Hier mooie foto’s van zonsondergang gemaakt (zie foto). We liepen nog klein ander dorpje in waar de jeugd aan het basket ballen was en de kleintjes gingen zwaaien en hello riepen :).  In hostel ff gedouched, wederom aardige mensen hebben cottages maar die waren vol.  Dus sliep in (toekomstige) kamer van dochtertje samen met de knuffels :p.  Wilde toen hapje gaan eten maar ze hadden familie op bezoek en mocht aanschuiven,  was erg gezellig en lekker.  Vis met tijst en soort van vis salade.  De oma keek me al aan toen ik sausje nam en grijnste.  Bleek erg pittig te zijn. :p.  Hierna nog hele tijd gekletst met een van de zussen en beetje gespeeld met twee jaar oude dochter. Daarna ben ik nog even het dorpje ingegaan om een toetje te eten. Ik dacht ik neem een Chocolate Pancake, ik dacht een soort van Crepe. Maar het bleek een echte cake gemaakt in een pan! Enorm ding van 2,5 cm dik en een doorsnee van 15 cm ofzo. Dus ik zat daarna flink vol!

Zo ik ben ondertussen aangekomen in El Nido en zit nu even in een internetcaf’e om deze blog af te maken en wat dingen te checken. Dus alles hierboven heb ik op mobiel gedaan en nu ga ik verder op een toetsenbord :D.

21-01-2014
Vandaag moest ik weer vroeg opstaan om te gaan duiken. Ik heb een snel ontbijtje genomen van het brood dat ik eerder had gekocht in Puerto Princessa bij Cafe Ole en dat besmeerd met wat Nutella :). We doken met 3 en een gids. De twee andere waren een stel uit Amerika. Hele gezellige mensen. De eerste duik was een wrakduikje, was leuk, je kon even door een deur zwemmen en er groeide vanalles op en aan. Maar heel speciaal was het helaas niet. De tweede duik was de mooiste duik tot nu toe. We begonnen op een meter of 10-15 en gingen naar 5-10 en vooral op het einde was het prachtig. Zacht en hard koraal, allemaal visjes in en tussen het koraal en de zon scheen mooi in het wate rwaardoor de keuren goed naar voren kwamen. Alleen uit het water komen zonder geprikt te worden door kwalletjes was lastig :P (mislukt). Hierna zijn we gaan lunchen op German Island, wat in de buurt kwam van een Bounty eiland. Zon, zee, strand, hangmat, palmbomen. Prachtige foto gemaakt die ik denk ga veravangen als bovenkant van mijn blog als ik daar tenminste het internet voor heb. Hier heb ik nu wel goed internet maar mag je geen kaartjes of usb sticks in de computer stoppen…Na de lunch hebben we nog een duikje gemaakt vanaf het strand, was wel leuk met schildpadden (ja, wordt al verwend) maar erg zanderig en veel deels dood koraal. Hierrna zijn we terug gevaren naar Port Barton waar we onderweg nog een regenboog tegenkwamen, wat voor nog wat extra mooie foto’s heeft gezorgd :).
Hierna ben ik bij mijn oude plek nog even gaan douchen voordat ik mijn spullen heb verplaatst naar Monkey Family. Aardige mensen, al slaap je echt in hun huis, dorm met 3 bedden van 3 bij 8 meter ofzo en dan een private room vna 3×4 en zij zelf slapen ook in een kamertje van 3×4 met hun zoontje en hun 7 dagen oude dochtertje.Hierna ben ik samen met Pete en zijn vrouw (naam vergeten), het koppel van het duiken een hapje gaan eten. Was gezellig en aangezien Pete een super onderwaterhuis heeft voor zijn coole Canon camera heb ik een aantal filmpjes en foto’s gekregen van de duiken van die dag, dan heb ik toch nog wat om te laten zien als ik thuis kom :). We hebben een tijdje gekletst over mijn nieuwe baan en zijn nieuwe baan en daarna trakteerde hij op het eten, op onze nieuwe banen :). Ik ben vervolgens nog een drankje gaan drinken. Hier kwam ik een Canadees tegen die in de van had gezeten opweg naar Port Barton. Tevens lagen verderop een aantal locals die ook in hetzelfde busje hadden gezeten. Ik werd direct gegroet als the mango man! Jaja ik wordt al beroemd daar ;) Hierna ben ik  teruggegaan naar het hostel en lekker mijn bedje ingekropen waarvan het matras van 1cm toch wel erg hard was…

22-01-2015
Ik wilde eerst misschien een island hop toer maken maar in de nacht begon het keihar te regenen en ook de hele ochten heeft het met pauzes geregend. Ik heb dus maar lekker uitgeslapen en een beetje over het strand geslenterd voordat ik in een barretje ben gaan zitten om mijn blog te gaan schrijven, wat dus uiteindelijk voor niets was. Nou ja de shakes en biertjes waren lekker ;). Hierna ben ik bij een ander barretje wat gaan drinken waar ik twee gozers uit Engeland tegenkwam, Richard en…(tsja, laten we zeggen dat ik veel mensen tegenkom)….met hun een tijdje gebabbeld en daarna ook met een Amerikaanse jongedame die de route in tegengestelde richting doet als ik het doe. Dus ik kwam er achter dat de ferry vanuit Coron naar Manilla (naar Coron wil ik ivm wrakduiken en vanaf Manilla vlieg ik) maar 1x per week vaart tussen Coron en Manilla en dat deze vaak vertraagd is en er 14-16 uur over doet….Dus ik heb op mijn mobiel dit nog net kunnen uitzoeken maar mocht daarna het mobieltje lenen van Richard om een vlucht te boeken tussen Coron en Manilla op 2 feb. Dit is wel wat duurder, maar ja duurt maar 1 uur en ik heb meer (al is het klein beetje) kans dat ik op tijd ben in Manilla :P. Ja ja weer het bewijs dat je niet veel spontaan kan doen in de Filipijnen, tenzij je gewoon maanden de tijd hebt ofzo :P. Maar goed daarna ben ik teruggegaan naar de Monkey Family waar ik op de deur klopte van de kamer van de eigenaren om te vragen over morgen (vandaag dus), wat te betalen enzo. Ik mocht binnenkomen en daar lag de gastvrouw in haar ondergoed/lingerie op bed met haar kindjes half te slapen. Was even een rare gewaarwoording maar het was (kennelijk) prima en gewoon en ze gaf normaal antwoord op de vragen die ik had :P. Hierna liep ik terug richting the Monkey Place en onderweg kwam ik een andere Nederlander tegen. Ik had al over hem gehoord van de ben ik gaan slapen, al was het een slechte nacht door de eenden en de hanen die een takkeherrie maakte in de nacht, ow met de krekels als achtergrondkoortje :O.

23-01-2015
Vandaag weer vroeg opgestaan om de Jeepney te nemen richting Roxas en daar kon ik dan overstappen op ander vervoer richting El Nido. Ik wilde naar de busterminal lopen maar de eigenaren hadden al een ‘plekje’ gereserveerd. Dus ik heb nog een tijdje met de man gepraat, hij is een Duitser maar woont nu een aantal jaren met zijn Filipijnse vrouw in Port Barton. heeft zelf zijn huis gebouwd en ze doen nu vanalles, beetje B&B, restaurantje, accupunctuur. Eigenlijk vanalles dus :P. Maar was wel een heel intressant gesprek over het verschil tussen de manier waarop het hier gaat en hoe het in Europa gaat. Het is hier zoveel relaxter, niet zo druk maken, alles gaat op zijn gemakje. Je moet er wel aan wennen maar het geeft ook wel rust dat is wel heel relaxed. Hierna kwam de Jeepney voorrijden maar het gereserveerde plekje bleek toch echt op het dak van de bus te zijn. Dus daar zat ik dan tussen de locals en de tassen over een hobbel weggetje. Ik heb nog even gesproken met Beth, een local. Maar ik vond het echt een hele vette ervaring en ik kon zowaar echt genieten  (waar ik soms best moeite mee heb in het moment). Wind door de haren, beetje zon, maar niet te heet. Je vasthouden aan de ijzeren grepen, kijkend naar glimlachende locals op de route  :). Even later stapte ik over in een van, waar je dan eigenlijk weer heel saai in de airco (die altijd op vriezen staat) zit en dat is toch een saaiere manier van reizen. Het is wel relaxed hoor want ik heb een groot stuk van mijn blog opnieuw kunnen maken maar korte momentjes zoals eerder zijn wel heel leuk. In El Nido aangekomen op de bus terminal ‘moet’ je een tricycle nemen naar het centrumpje. Dus ik dacht laat ik rondvragen of iemand toevallig naar hetzelfde hostel gaat ‘Our Melting Pot’. En ja de eerste twee dames uit Ierland bleken daarheen te gaan, dus we konden de tricycle en dus de kosten delen :). Het hostel is zover ik nu heb gezien heel relaxed, wel gek een 3 dubbel stapelbed, dus 3 lagen boven elkaar. Ik slaap gelukkig beneden deze keer (ook eerst keer btw). Hierna ben ik met de dames(Fiona en Kate) een hapje gaan eten in El Nido en daar liep ik ineens Shaun tegen het lijf. De jongeman uit Moalboal waarmee ik in  dezelfde kamer had geslapen. Dus dat was wel grappig. Na de lunch ben ik wat duikshops afgegaan en heb ik voor morgen weer wat duikjes gereserveerd, ik hoop echt op zon want dan zou het hier heel mooi behoren te zijn! Hierna zijn we (Kate, Fiona en ik) naar dichtbij strandje gegaan voor de sunset maar die was niet echt heel bijzonder. Hierna ben ik met Shaun wat gaan eten voor avondeten en hebben we elkaar ff upgedate over de afgelopen weken. Hij is nu net vertrokken terug naar Puerto en dan naar Manilla en terug naar Korea.

Zo!!! Ik ben weer helemaal bij! Ik ga nu nog even een drankje doen denk ik en dan lekker bedje in en ben erg benieuwd naar de duiktrip morgen. Overmogen gaan ik waarschijnlijk Island Hoppen en daarna trek ik naar de oostkust van El Nido en daar is als het goed is een heel klein mooi dorpje met vrijwel niets en ik heb daar een tent op het strand dus ben benieuwd.  Blijf reageren op mijn blog trouwens want ik reageer dan wel niet terug maar ik lees ze wel ;) :).

Bye bye!

Vervolg van de Filipijnen

Helaas… Iets ging fout met de upload van mijn blog via mijn mobiel. Had een mooi stuk geschreven… Drie uur aan gezeten op mobiel….wel met een shake en een biertje maar helaas alles is weg… :(. Probeer zo iig nog wat foto’s en de update volgt dan later als ik weer allea opnieuw heb getypt

Eerste dagen in de Filipijnen

Hey volgers van mijn blog! Het is weer eventjes geleden maar ik ga proberen nu weer een goede update te schrijven :)

08-01-2015
Ik was nog in de Cameron Highlands waar ik een best goede nacht had gehad. De bedden waren erg lekker alleen was het met 12 man toch wel wat benauwd in de kamer. Ik was trouwens erg verbaasd toen ik na het schrijven van mijn vorige blog de kamer weer inliep. Het was rond een uur of 22.00 en het licht stond nog aan in de kamer, maar iedereen was stil. Zat of lag op zijn bed te kijken naar een film op de Ipad, te facebooken op de mobiel of hele laptops waren er meegenomen :O. Ik heb alleen een simpele mobiel meegenomen waar het laden van de facebook app al een minuut duurt dus dat doe ik gewoon niet. Volgens Cindy was het 6 jaar geleden echt helemaal anders, want er was nog nergens WiFi of smartphones met Whatsapp. Nu moet ik wel zeggen dat het handig geweest zou zijn als ik of een snellere telefoon had meegenomen of mijn Ipad, maar dan meer om even op te zoeken wat een beetje betaalbaar Hostel is, in plaats van de hele avond naar een schermpje te turen. Daarvoor ben ik niet weg!
Maar goed dat viel me dus op en ik was er best verbaasd over. De volgende ochtend ging ik voor de Mossy Forest Tour welke echt heel goed was. We gingen eerste naar de theeplantages van BOH, een heel bekend theemerk daar. Het was wel even leuk om eroverheen te lopen maar was niet heel bijzonder. Tegenwoordig plukken ze trouwens ook niet meer met de hand maar met grote scharen en soort van grasmaaiers voor de theeplanten :). Hierna gingen we door naar het hoogste punt van de Cameron Highlands waar je tot ik dacht 1997 ofzo niet kon komen omdat je dan neergeschoten werd door het leger vanuit van die torens. We hebben zo’n toren nog even beklommen maar helaas (in tegenstelling tot de dag ervoor) was het zicht wit, totaal bewolkt!
Hierna naar het Mossy Forest gegaan. We hadden een goede gids dus dat was erg leuk want hij pakte verschillende blaadjes op en brak deze klein zodat je kon ruiken. Zo was er eentje die naar citronella rook, als een natuurlijke insectenweerder en andere die je kan gebruiken als je een wondje hebt om het te laten stoppen met bloeden en weer een andere bloem waar je zeep van kon maken etc. Het bos zelf had een klein, krap pad waar ook alleen daarop werd gelopen en het mos groeide overal, op de stenen, tegen de bomen en op de takken. Ik hoop dat ik binnenkort beter internet heb zodat ik wat foto’s kan uploaden maar Google voor nu maar op Mossy Forest Cameron Highlands :). Vervolgens zijn we naar de fabriek gegaan van BOH en daar konden we kort rondlopen en heb ik nog een kopje thee gedronken. Vervolgens zijn we naar de Butterfly garden geweest, welke best vet was met grote vlinders en tig van insecten. Het leuke hier ook weer was de gids die ze oppakte, liet zien en van alles uitlegde over de naam etc.
Na een korte stop bij de lokale fruitmarkt (waar ik nog wat aardbeien heb gekocht, want deze zijn erg populair in deze regio) werden we afgezet in een stadje waar we voor de optionele wandeling terug naar Tanah Rata gingen. De aardbeienfarm heb ik overgeslagen want ik had gehoord dat deze niet heel erg boeiend was. Kennelijk wel voor Maleisiërs omdat deze niet gewend zijn dat vruchten op deze manier groeien in kassen. Met een groepje van 4 liepen we terug over een pad van bakstenen die heel handig met de gladde kant boven waren gelegd. Dat is vooral handig omdat het daar 90% van de tijd regent :P Wat het overigens de laatste 20 minuten ook ging doen dus we kwamen redelijk nat terug bij het Hostel. Ik ben met Paul uit Duitsland (maar hij is eigenlijk Deen al woont ie heel zijn leven in Duitsland, spreekt ie geen Deens en zijn zijn ouders ook Duits) een hapje gaan eten en in de avond hebben we nog wat spelletjes gespeeld op de Ipad. Kijk het kan ook, sociaal samen turen naar een schermpje ;).

09-01-2015
De volgende ochtend heb ik de bus terug genomen naar Kuala Lumpur waar ik in een stuk beter hostel incheckte. Schone, werkende douches en een kamer met airco. Ik ben de stad weer ingegaan en heb bij de central market een beetje rondgesnuffeld, een nieuwe rugzak gekocht en wat gegeten. Hierna heb ik op KL Sentral mijn buskaartje naar het vliegveld gekocht en ben ik naar de Twin Towers geweest. Mooi zo verlicht in het donker, je kon ook naar boven met een lift naar de skybridge maar ik vond 35 euro toch wel erg prijzig. Ik ben vervolgens een stuk door de stad gaan lopen en bij shopping malls gezocht naar een nieuwe baardtrimmer omdat mijn eigen gesneuveld is. Hij werkt nog steeds niet overigens want ik heb nog niets kunnen vinden. Ik denk dat ik met een fullblown baard terugkom :P. Hierna ben ik teruggelopen naar mijn hostel dus ik had al bij al een goede avondwandeling gehad. In Chinatown kwam ik (een andere) Paul en Alaine (als ik het goed schrijf…) nog tegen. Twee Nederlanders die ik die ochtend had gesproken in Kuala Lumpur. Even later ben ik lekker mijn bedje ingekropen

10-01-2015
Er is helaas iets mis met mijn mobiel want mijn alarm gaat niet altijd af en ook zo deze dag. Ik werd een uur later wakker dus heb in 5 minuten me spullen gepakt, een sandwich bij de 7Eleven gescoord en naar de metro gespurt. Gelukkig had ik maar 1 bus later naar het vliegveld en was ik op tijd voor mijn vlucht, maar het was wel even haasten! Tijdens het vliegen heb ik de Lonely Planet een beetje doorgespit opzoek naar wat info over Cebu en omstreken. Best handig want kennelijk moet ik op het vliegveld eerst voorbij de (dure) gele taxi’s lopen naar de vertrekhal waar de goedkopere witte staan! Ik kon mijn laatste Ringits wisselen in Pesso’s en dat was maar goed ook want alle 3 de pinautomaten waren buiten werking. Na wat onderhandelen werd ik voor 200p (zo’n 4 euro) naar het busstation gebracht waar het een gekkenhuis was. Het was druk en een stuk minder georganiseerd dan in Maleisië of Thailand. Ik heb eerst een klein broodje gekocht (want ik had alleen twee kleffe sandwiches en wat eten in het vliegtuig op) en toen gepind in het busstation. Wat wel een beetje ongemakkelijk was met heel veel mensen en ik moest best veel opnemen omdat ik niet zeker wist wanneer en of ik er weer een tegenkwam. Toen bleek ik dat ik in de rij moest gaan staan om naar de bussen te mogen gaan, de rij duurde zo’n een uur en ben toen snel de eerst bus waar ‘Moalboal’ opstond ingestapt. Ik kon vooraan in de local bus plaats nemen naast de chauffeur en een jongedame. Alleen zat ik op 1 a 1,5e bil op het te smalle bankje :P. De tocht bleek ook iets langer te duren dan ik had verwacht, namelijk 3uur! Maar wel mega goedkoop 107 p. Onderweg heb ik een beetje gebabbeld met het meisje / dame (mijn leeftijd) naast me. Maar heel spraakzaam was ze niet. Wel kreeg ik allerlei kleine snackjes aangeboden, van gedroogd spek tot zoete kokossnoepjes. Na drie uur stapte ik uit en na een korte rit achter op de scooter kwam ik aan bij mijn hostel.
De man van de scooter was een aardige vent. Al moest ik natuurlijk onderhandelen voor een ritje van 5 min van 150 p naar 50p, maar hij vertelde over zijn gezin en kinderen en waar ik vandaan kwam etc.
Na het inchecken ben ik het kleine stranddorpje ingelopen om wat te gaan eten. De Chilly Bar zag er gezellig uit alleen moest ik een uur wachten op (ik dacht doe eens gek en wat anders dan rijst) fish&chips. Wat een foute keuze bleek te zijn want de patat was mega vet, net als de vis overigens. En de soort van kibbeling smaakte klef alsof het die ochtend was gemaakt en daarna was opgewarmd in de magnetron. Ik heb nog een korte wandeling gemaakt door het dorpje maar ik kreeg een beetje de kriebels van de lege tentjes en de oudere mannen met een Filipijns jong(er) meisje aan de arm. Het hostel was wel heel chill, had een kamer samen met (wat de volgende ochtend bleek) Shawn, ook al had ik een dorm geboekt. Enige jammere was dat ik geen muggennet had.

11-01-2015
De volgende ochtend ben ik met een groep gaan ontbijten en het dorpje zag er veel beter uit dan in de avond. Kort daarna heb ik mijn duiken voor de volgende dag geboekt en heb ik samen met Shawn een scooter gehuurd. We hebben de lokale watervallen bezocht (welke 12-15 minuten rijden waren maar toch echt wel een uur rijden waren). Daar hebben we nog even gezwommen alvorens we weer terug gingen naar het hostel. De scooter was wel een beetje gek want het sleuteltje trilde uit het contact met het rijden (en de motor sloeg dan niet af), ik kreeg hem niet goed uit het stuurslot en toen we gingen tanken bleek er een portemonnee van iemand in te liggen. Dus we kregen meer en meer het idee dat hij gestolen was..Bij het inleveren bleek dat (waarschijnlijk) een local gewoon zijn eigen scooter had ‘verhuurd’ en vergeten was zijn portemonnee eruit te halen :P. Op het strand hebben we nog wat mango’s gegeten (heerlijk zijn de gele mango’s hier in Filipijnen!)
Daarna hebben we wat gegeten, wat gelukkig wel erg lekker was en in de avond nog wat gedronken op het bamboeterras.

12-01-2015
Ik moest vroeg op staan, de wekker ging weer niet maar gelukkig werd ik vanzelf op tijd wakker. Ik heb 3 duikjes gemaakt, twee bootduiken en 1 vanaf het rif direct. Je liep/zwom nog geen 20 meter vanaf de kust en daar was het rif 50 meter diep. Maar ik ben maar 20-30 meter geweest hoor :). Waren mooie duiken maar niet zoals ik me had voorgesteld met veel vissen, kleurrijk koraal etc. Het was nu ook mooi met mooie stukken koraal maar wel grauwer dan ik dacht, maar dat kan ook komen omdat het de hele dag bewolkt was en ook regende. Wel heb ik grote (80cm oid) schildpadden gespot en hele scholen van sardientjes die als een wolk boven je hoofd bewogen.
Tevens heb ik wat foto’s kunnen maken met mijn nieuwe onderwatercamera!
Hierna heb ik wat nieuwe hostels geboekt en in de avond zijn we met een groep gaan bbqen. Hier ontmoette ik ook Sue en Leonie, twee dames uit Duitsland.

13-01-2015
In de ochtend, na een goed ontbijtje ben ik samen met Sue en Leonie met de bus terug naar Cebu gereisd. Het was een airco bus en kostte 116p dus het verschil was niet zo groot. Beetje gekletst en geslapen dus de reis ging snel. Toen een taxi naar de haven. De dames gaven aan dat 70p een goede prijs was maar de chauffeur begon met 300p! en na onderhandelen wilde hij echt niet lager dan 150p. Dus heb een andere taxi afgewacht maar lager dan 100p kwam ik echt niet. Daar een ticket naar Tagbilaran gekocht en vervolgens bleek je los te moeten betalen om op de terminal te komen en los voor je bagage, maar goed. Was 2 uurtjes met de boot en kwam helaas in de hoosregen aan :(. Ik wilde eerst een scooter huren maar heb me met een tricycle naar mijn hostel laten brengen, Coco Farm. Leuk en schattig, beetje als het resort in Thailand waar ik ziek was. Wel wat ver van het strand waar alles is maar er rijden genoeg scootertjes en tricycles heen en weer.
Ben die avond gelijk naar strand gegaan en de duiken voor vandaag geboekt. Lekker gegeten bij een Thais tentje (tsja). Was wel bewolkt toch beetje zonsondergang. (welke ik nu overigens gemist heb zie ik net :O, de tijd gaat snel met ff skypen en zo’n blog bijhouden :)) Daarna nog een massage op het strand genomen en terug naar ‘ the farm’ gegaan.
In de avond nog beetje gekletst met een Ier, welke wel een aparte gast is. Moeilijk te omschrijven maar ik sprak daarna mijn mede dorm genoot (Ollie) en die zei het ook al :P.

14-01-2015
Na een beetje korte nacht in het hutje ben ik vanmorgen twee duikjes gaan maken. Waren mooi vanaf Panglao, Alona Beach naar klein eilandje: Balicasag. Veel meer vis en weer schildpadden. Hoewel het nog steeds niet zo mooi is als op alle plaatjes ;). Helaas weigerde mijn camera aan te gaan en na de eerste duik bleek er in waterproof case water te zitten…dus ik vrees het ergste…..
Het weer was vandaag wel beter maar wel veel bewolking. Na mijn duik op het strand twee mangootjes gegeten en vervolgens het internetcafe ingedoken waar het best druk was met kleine local jongetjes die kattenfilmpjes kijken en aan het gamen zijn. Maar onderhand is het wel een stuk rustiger geworden. Nog even met mijn moeder en Cindy geskyped, voor zover het te verstaan was door de trage verbinding, de muziek op de achtergrond en de 5 gillende jongetjes naast me ;).

Zo!! Ik ben weer bij! Ik ga zo een hapje eten en terug naar het hostel. Morgen denk ik een scooter huren om naar de chocolate hills te gaan, maar moet wel ff het weer afwachten. Daarna in de middag terug naar Cebu voor 1 nachtje en overmorgen vlieg in naar Puerto Princessa op het eiland Palawan.